Wenzel Gusztáv: Árpádkori új okmánytár. Codex diplomaticus Arpadianus continuatus. VII. 1235–1260. (Pest, 1869.)

eos, qui infra tempus probationis Fratrum Minorum Ordinem derelinquunt, licet evidenter appareat, quod absolute vitám mutare voluerint, renunciaudo penitus saeculi vanitati; viva vei funesta potius voce pronuncias, posse libere ad statum redire pristinum, nec propter hoc, in contrahendo matrimonio ipsorum, redire aliquod impedimentum ; quasi voluntas in hac parte tibi pro iure sufficiat, et timor tuae conscientiae de processu contra sanctiones canonicas non incumbat. Quarum ignorantiam vei contemptum ex hoc manifeste praetendis, quod quemdam, qui praemisso modo habitum reliquerat, reclamantibus dictis fratribus, concessis sibi sacris ordinibus, in Canonicum et tandem in Primicerium promovisti; alteri qui ad eiusdem Ordinis habitum processerat assumendum, suadendo litteris et promissionibus, quod rediret ad saeculum, cuius per processus huiusmodi te amatorem innuis non remissum. Verum cum ex praemissis, si veritate nituntur, tibi et multitudo ruboris incumbere, et grandis debeat matéria poenitudinis imminere; maximé cum nos ipsi pro verecundia reportemus, tantum membrum Ecclesiae excessuum perpetratione tam varia, Deo et hominibus displicere; fraternitati tuae per Apostolica scripta districte praecipiendo mandamus, quatenus, quae supra praemissis improvide attemptasse dinosceris, promptitudine diligenti emendare sollicitus, a dictarum mulierum, et fratrum Ordinum Praedictorum, et aliorum omnium, qui se in partibus supradictis sacrae religionis observantiae dedicarunt, molestatione desistens, aut aliquos a sémita mandatorum Dei non avertens, talem te amodo super iis, quae Pontificale deposcit ofticium, verbo exhibeas et exemplo, quod fratres eosdem, et religiosos alios tui nominis constitues laudatores; et Patris Aeterni Filium, quem in praefatis excessibus graviter offendisse dinosceris, tibi propitium reddere merearis: alioquin damus venerabili fratri nostro . . . Archiepiscopo, et dilecto filio . . . Archidiacono Spalatensi nostris litteris in mandatis, ut te ab huiusmodi praesumptionibus, auctoritate nostra, appellatione remota compescant. Dátum Viterbii, X. calendas Decembris, Pontificatus nostri anno nono, (1235.) (Farlati, Illyricum Sacrnm V. köt. 73. 1.)