Wenzel Gusztáv: Árpádkori új okmánytár. Codex diplomaticus Arpadianus continuatus. V. 1290–1301. (Pest, 1864.)

et exercitum eius proficiscerentur suis proprijs iu personis, circa Ecclesiam Sancti Georgij coustitutam in metis siue terminis Hnugarie et Austrie regionum, íeria quarta proxima post festum Beate Virginis Margarethe hoc anno instanti, strenuus miles Joliannes filius Petri nobilis iobagio Castri Posoniensis, eorumdem sociorum et concanonicorum nostrorum, et aliorum hominum ad presenciam accedens, propria in persona, discretis viris , magistris Dominico Preposito Posoniensi karissimo in Domino socio et fratre nostro ibi eciam constituto, taliter protestatus publice extiterit et confessus : quod cum ipse Johannes heredis solacio destitutus in agmine eiusdem domini nostri Regis eidem domino Regi et Regno suo contra ipsum Ducem Austrie et Theotonicos suos Australes pro viribus et pro posse, quantum Deus permittet, seruire fideliter intendat cum efiusione sui sanguinis dimicando, consideretque, vt belli dubius sit euentus, et nichil sit cercius morte et incercius hora mortis, et melius existat tempus preuenire, quam a tempore preueniri, maximé in facto talis discriminis generális, ipse Johannes, seu ab eodem bello euadat, siue ei humaniter in eodem euenire contingat, quandam possessionem, villám, seu terram suam Thurnie uocatam inter Tyrnam et Posonium existentem, plenitudiuis sue sub antiquis terminis , siue metis, quibus a tempore , cuius non extat memória, ab olim extitit limitata, habita, et possessa eidem Ecclesie Sancti Saluatoris de Posonio , cuius progenitores et antecessores eius sunt veri patroni, pro remedio et refrigerio anime sue et parentum ac aliorum carorum et cognatorum suorum reliquerit et donauerit, ac coutulerit pro obtinendo salutis brauio intuitu eternorum in elemosinam sempiternam, in eiusdem Ecclesie cymiterio inter caros suos ex voto se optans tradi ecclesiastice sepulture, in quo eius parentes et consanguinei requiescunt, eiusdem Posoniensis Ecclesie ob reuerenciam specialem, et amplioris devocionis in signum, assumpmens liberaliter et libenter, si ipsum Johannem de eodem discrimine sanuin et incolumem redire contingat, eum Celi Domino reducente , populos et incolas dicte terre dispersos, super faciem eiusdem terre ad propria reuocandos, et usque ad vite sue tempóra tantummodo possidendos; post morteni autem suam eidem Ecclesie Sancti Salua-