Carolus Wagner: Analecta Scepusii sacrii et profani. Pars IV. (Viennae, 1778.)

Genealogicam cogere, eorumque ferieni, &: ordinem illuftrare; fed cum omnes extra Hungáriám, cui potiffimum ftudia, & operám devovimus, egeiint, nec eo, quem eíle oporteret, ad iilos pertexendos apparatu inftruóli ilmus, ac pra?terea lacuna, quas inter extrema Thurzonum Auftriacomm, & primordia Hungaricorum intereft, vix expleri polfe videatur, quod cseteri ante nos fecerunt, ab Georgio, ejusque Patre, qui primus fortalle in Hungaria de Bethlemfalva vocari ccepit, Tabellam Genealogicam ordiemur. Ante tamen, quam id pneítemus, juverit ea, quas apud memoratos Authores de Auftriacis Thurzonibus fparfa leguntur, hic unum velut fub obtutum ponere. Occurrit itaque Anno 1194. 1208. 1212. 1220. Ottó Turfe. 1234. Hugó, & Ottó Turzones. 1246. Ottó diólus Turzo de Rauheneke. 1257. Hugó Thurzo de Lychtenvels. 1258. Hugó, & Fráter fuus Hadmarus de Lichtenfels. 1263. D. Hugó Senior Thurzo de Liechtenfeis fuper donationem quandam fuam monafterio noftro (a) faóhim talem dedit literam, quam ob ejus fmgularem in Deum , ac noftram Religionem devotionem deciarandam piacet defcribere — — — Sic autem incipit: „ Univerfis Chrifti fi„ delibus tenorem prtefentium cognituris, Hugó de Liech.,, tenvels Minifterialis Auftrise falutem in Domino : Quo„ niam Secularis vitse aétibus implicatus, non poíTum O,, mnipotenti Deo exhibere debitum reverendás famulatum, „ dignum arbitror , atque íalubre illorum profeétibus inten,, dere, qui idcirco Seculum reliquerunt, ut poífint Divinis ,, vacare laudibus omni hóra. Non eft autem dubium, vei „ incer(«) Zwetlenű nempe, cujus Annales Linckius conicriplit, ex íjuibus hsc, ec íequentia deprompílmus.