Carolus Wagner: Analecta Scepusii sacrii et profani. Pars III. (Viennae, 1778.)

STANISLAUS VÁRALLYI EPISCOPUS QÜINQUEECCLESIENSIS PR^POSITUS SCEPUS. XXVI. Anno Chrifti. 1545 - *548. ' A

beunte de Praspofitura Joanne Horváth, Ferdinandus, quem eo munere ornaret, digniorem Stanislao non cenfuit. Cibinii, quse Civitas eft fuperioris Hungarias, in Provincia Sároíieníi, mediocris fortunae, fed honeftis Parentibus natus eft; tenera íetate in litteris exada, aulam Joannis Regis confeccatus, poft minora Sacerdotia Praspofituram Albenfein, fi Iftvánffio eredimus, obtinuit. Ea in dignitate, Zapolium Anno 1730. Budse a Rqgendorffio obfeífuin, duobus beneficiis fibi pnecipue devinxit, altero cum Thomam Nadasdiuin, cceterosque Duces a Szigethana obíidione retrados, per celerrimos nuncios Budíe pcriclitanti admovit; altero, cuin obfeífis extrema inedia laborantibus, fubmiífis per fecretas vias eduliis, Joannem recreavit : Chariffimus inde Zapolio, quoad vixit. Eo defundo , Ifabellse Vidute régimén , focietatemque, quam cum Turcis conHaverat, perofus, Ferdinando adhsefit, ab eoque vacantem, morte Joannis Efzeky Quinqueecclefienfem Infulam accepit; féa capta Anno 1543* a Solymano Urbe, ut quo fe alat, haberet, Scepufienfi Pncpoíiturse, quemadmodum diximus, admotus eft. « Huc ut pervenit, miram Religionis, animorumque commutationem in grege juxta, atque Paftoribus offendit; itaque ut fínentia, procumbentiaque Sacra, quoad poffet, reftitueret, quod prascipuum malo remedium putabat, Synodum Clero fuo indicit, eainque in Eccleíia Divi Martini celebrat. Ex Divini Officii ordine, quem unum Péterffius (a) in lucem-eduxit, apparet, fat frequentes ^ eateEUS fuiffe in Scepuüo Parochos, quamquam plejique a Romanis facris, etü id aperte prodere nondum audebant, alieni erant. Ca*terum Concilii Sandiones lateantne ? an interierint penitus ? non habeo, quod dicam. Haud dubium eft, quin; quie in rem praefentem erant, & fapienter illic conftituta fmt, & qua fűit vitae integritate Stanislaus, ut opere inplerentur, enixe commendata. Annis demum, morbisque gravatus, obiit A11110 poft Chriftum natum 1^48. (b ) Quo loco emendandus omnino Iftvánffius, & qui eum fecutus fűit, ( a ) Conciliorum Eccleííae Hung. Parte I. pag. 299. (&) Patet ex epitaphio, quod inferuimiis Analeft. Scepus. Parte II. pag. 339.