Carolus Wagner: Analecta Scepusii sacrii et profani. Pars III. (Viennae, 1778.)
122 SERIES PR^POSITORUM Semel, atque iterum conventus eft Tökölyus; promiffa ex parte Osefaris multa, prolataque ejusmodi, quce nec ipíi omnino difplicebant; fed cum partes fibi diffidere viderentur, nec de cautione fatis conveniret; Tökölius ad híec tam arde Turcis innexus effet, ut ab iis refilire nec v ellet, nec poffet, irritum quoque cecidit eatenus ornne compofitionis negotium. Cseterum Tökölius, quamvis Andrese. monita, & preces averfis plerumque auribus excipiebat, hominem tamen charum hátúit, ejusque opera, praefertim poftquam anno 1681. arcain Scepuíienfem intercepit, arduis in rebus perfaepe ufus eft: quod Ctsfare quoque 11011 invito, qui Andreám optime noverat, fiebat. E Polonia, quo Tokölio jubente profedus erat, redux, neque ita multo poft morbo correptus, Leutfchoviíe die 1. Április Anno 1683. obiit, non íine magnó Leopoldi, & ipíius Tökölyi dolore. NICOLAUS III. BALOGH. PR^POSITUS SCEPUS. XXXVII. Anno Chrifti 1683 ~ 1689. • • H oneftis ortus Natalibus in Provincia Thuroczenfi, Patre Joanne, Matre Helena Tarnóczi prímám lucem afpexit A11110 1625. Sacrae IMilitise fubinde adfcriptus, Philofophicas, & Theologieas difciplinas excepit Romse: Unde in Pátriám redux, ipfos decem annos in cura animarum pofuit, eximiam ab dicendi iacultate laudem coníecutus. I11 Capitulum Strigonienre adledus, majorem demum ejus Prsepofiturain emeruit, ac Inlulam Csanadienfem Anno 1681. die 28. Decembris. Quo tempore cum ad Caefarem complures legationes habuiífet, vifus ei eft digniíTimus, qui Sebeftényo fuccederet. De fuo in Scepuíium adventu ipíémet h^c pauca adnotavit; Defcendiffe ft in has par:es turbido adhuc, Éf tiondum pacato tempore, ex mandato Regis Apoflolici Leopoldi I. quo intelleff.o a Canonicis exceptum, introduElumque ad majorem aram fe jusjurandum prajiitijje. Anno i68f. die 16. Április Epifcopus Vacienfis nominatus; die XV. Kalendas Április Anni infequentis ab Roinano Pontifice confirmatus eft. Eam in Urbem quo minus fe conferret, non tam triftes ruinae, quibus a Turcica dominatione fqualebat, fecerunt, quam finíftra valetudo, qua fenfim ad extrema dedudus, confedo teftamento, inter mortales effe deíiit Anno 1689. die 6. Odobris. (a) LADIS( a ) Ejus Epitaphium dedimus Anal. Scepus. Parte II. pag. 340.
