Carolus Wagner: Analecta Scepusii sacrii et profani. Pars II. (Viennae, 1774.)

ii4 ÁNTONII BONFINII bilit ate ajftrendum, in Nobilitatis Or dinem numevaníum ejfe

v & jnre, £íf Jponte cenfemus: quin etiam non modo Joannem T.Jed ejus gratia T. Patrem Jiium, caterosque Fratres ejus, & baredes omnes cum univetfa pnjleritate perpctuo hoc honore honefiandos ejje arbitramur. Proinde Joannem T. Patrem, Fratres, ö

3 hxredes omnes cum univerjá pofteritate in Nobilium Or dinem Privilegio, [ff Authoritate noftra Regia creamus, adjcribimus, & annumeramus, ut ex ho: tempore jam femper pro Nobilibus habeantur, tai fecus, atque Ji ex antiquo nobili fanguine prodiijjhit, űfe nojiris, & externis viris, qui in nojiro fervitio verfati funt, atque bene mereri videantur: propterea bac Ár ma, & Nobilitatis infignia concedimus, Sr

1 donamus, quemadmodum in Capite Privilegii piBa Jünt, videlicet: Scutum Calefiini coloris defuper, inferius vero aurei &c. At recentioribus, qui omnia ad feverioris Criticae leges exigere amant, Bonfinius minus probatur: vitio illi datur, quod fabulas quandoque infpergit, quod ftudio aííentandi non pauca ad voluntatem dicit, quodve, ut alia praeteream, Oratorem potius, quam Hiftoricum frequenter agit; fed hoc difcutere ab inftituto aiienuin eft. CongreíTum Leutfchovienfem temperanter, & ex vero ab eo perfcriptum eíTe iilud argumenío fuerit, quod ea setate vixit, fcripfitque, qua plures conventui illi intererant, facileque poterat redargui, fi quid minus confentaneum in opus intuliíTet. Atque hac de caufa, cum fere haud quisquam aequalis temporibus illis ícriptor exiftat, qui celebritatem eam litteris mandaíTet, digna res vifa eft, quam inter fcriptores noítros referemus. Pertexit eam porro Bonfinius /latira fub Principium Dec. V. Libr. IV. qyam nobis, quia Leétori cooimodiorem fore putabamus, in paragraphos partiri piacúit. AN-