Linzbauer, Franciscus Xav.: Codex Sanitario-Medicinalis Hungariae 3/2 (Budae, 1855)
Continuatio prima regiminis imperatoris ac regis apostolici Francisci (II.) I.
60 §. 53. Si Apothecarius a materialista, aut quaestore herbario accipit mercem pharmaceuticam, cujus species externa cum characteribus in dispensatorio ad ejus nomen expressis non congruit, debet rem ad Medicum magistratualem referre, illiusque sententiam deposcere super eo: an illam mercem genuinam, an alienam, aut adulteratam habere debeat. Quo jn objecto definiendo si adhaereat Medicus magistratualis, debet quaestionem una cum specimine mercis anei- pitis Protomedico decidendam transscribere. Mercem, quam Medicus magistratualis sublestam, aut adulteratam scripto declarat, Materialista recipere tenetur. Speciatim curabuntPharmacopaei determinare: an vegetabilia, in ambitu suae provinciae sub certis pharmaceuticis nominibus colligi solita omnino habeant illos characteres botanicos, quos iis nominibus Dispensatorium adscribil, quod ipsum valet etiam ad alia corpora, in usum pharmaceuticum per provinciam sumi solita. Suas circa haec observationes, idonee juxtaque terminologiam Historiae naturális expressas, communicabunt Apothecarii Medico magistratuali, per hunc speciatim occasione suarum de visitatis Pharmaciis Relationum ad notitiam dirigentis Dicasterii perferendas. §. 54. Pharmaca artificio paranda, aut componenda prorsus juxta Normam in Dispensatorio expressam praeparari, et criteriis chemicis huic normae congruis respondere, ac satisfacere debent. Commendatum esto Pharmacopoeis, ut quam possunt, ipsi sibi sua rhemica praeparata faciant. Ceterum undecunque ipsa sumant, de eorum genuina, ac Dispensatorii conditionibus adaequata indole ipsi debent cavere. §.55. Si Apothecarius normam praeparandi, in Dispensatorio expressam, erroneam, incerti eventus, aut justo magis sumtuosam se comperisse existimet, sibique simpliciorem, certiorem, minus sumptuosam constare censeat, commendabit se dirigenti Dicasterio, si methodum suam communicabit Medico magistratuali , quod Dicaslerium non intermittet, methodo illa suis modis indagata uti ad emendationem Dispensatorii. Medici magistratuales occasione visitationum pharmaceuticarum quaerent ex Apothecariis: an aliquid isthuc pertinens promendum, atque referendum habeant. §. 56. Quisque Apothecarius debet propriis libris ducere Diaria emtorum materialium, et praeparatorum domi suae pharmacorum. Priori Diario inscribetur nomen materialis pharmaceutici, nomen venditoris, quantitas empta, et tempus emendi. Quae merces, utpote in vicinia circum colligi solitae, minutis sin- gulatim quantitatibus emuntur, de iis satis est totam quantitatem in unum annum emtam ad unam vicem inscribere. Posteriori Diario inseretur nomen praeparati aut producti chemici, pondus sumtorum simplicium, pondus producti aut praeparati , et tempus laboris. Utrumque Diarium patebit inspectioni Medici annuam visitationem peragentis. §. 57. Si quis Medicus velit a Pharmacopoeo comparari remedium quoddam simplex in Dispensatorio non expressum, aut deposcai peculiarem aliquam praeparationem remedii chemici, sive soliti, sive insoliti, debet characteres naturales illius, hujus praeparandi regulas chemicas inscribere Libro in hos usus singulatim destinato, qui patere debet Medico magistratuali visitanti, Apothecarius potest deposcere a Medico fidejussionem compensandae expensae, si velit; sed omni in casu tenetur procurare petitum remedium simplex, et juxta acceptam normam praeparare remedium chemicum. Deinde autem, si Medicus professus fuerit remedium suo desiderio congruum esse, poterit idem dispensare erga praescriptionem Medici et illius, et aliorum , qui se eodem uti velle scripto declarabunt. Si nomen praeparati chemici, sed alia lege parandi exstat in Dispensatorio, singulare istud praeparatum addito nomine, aut nova nomenclatione distinqui ab altero illo in Apotheca debet.
