Balassa, Joannes: Dissertatio inauguralis medico-politica de juvene medico (Viennae, 1838)

30 monia, quibus benigna nos abunde providebat natura? — Quid spasmum colli vesicae metuis, ubi toy ßiov salvare interest. —- Meticulosus praeter lmec, qui in curandis in­fantum morbis pluribus ambulat, plerumque non sanat; — an ventricoso tu et rachitico infanti, cochlearibus aliquot julapii aut electuarii medebis, ubi plasticae vitae longe alia addi debet directio ? — Nonne nidulantem in intestinis te- niam, temeraria solum manu a Nuflfer mutuata expellere fe­licius contingit? ubi minutiis priorum quibusvis, securus plerumque insultavit accola. — An non strages morbi Ve­nerei saeculis vix elapsis immanes, meticulosae pro parte et incertae specifici exhibitioni adscribendae ? ad quod ho­die manu longe secura — licet regulata et cauta — ceu ad sa­cram in syphilide confugimus ancoram; — et quot, quan­tique rheumaticorum martyrum lenirentur dolores, si aurea circa usum vesicantium permagni Stollii praecepta a cor­dato reciperentur medico? — Quin imo secure persvasus contendere ausim, nervosorum et mentalium morborum vel multos ideo persaepe, absque successu tartaro stibiato trac­tari, quod is non sat audaci manu exhibitus et ad acme usque tollerantiae auctus fuerit. De damnosa initiantium multorum meticulosa cunctatione—dum agendum foret, dicta haec sunto, quod fateor et absurdum puerileque pro rationis compote esset, a quovis ulteriore doseos augmento abhor­rere velle solum vel ideo, quod in pharmacologicis non sit contemplatum libris. — Ast damnosius longe est rei hujus extremum aliud: pharmacis, illis praeprimis, quorum in­signis est cum corpore nostro heteronymia, inconsulto et temerarie mercandi, ubi juvenis medicus justo plus sibi confisus saepius haud sat circumspectus et adtentus versa­tur, incauta manu doses medicaminum heroicorum adtol- lens altius; quotum mente serena revolvere negligit, quam cito sub opere ita inconsulto intergerium illud, quod medi­camen separat a veneno, quodve solo reagentis organismi numine mens adtenta dignoscit, adtigisse contingat. Ac­tuosum is saepe exhibet pharmacou, quin ad individuam

Next

/
Thumbnails
Contents