Csízy, Paulus: De morbis infantum (Budae, 1838)
1 ■ bus opponitur moschus. Residuum forte a nimiis congestionibus versus encephalon statum soporosum, jam hirudinum adplicatio, jam et fomentorum frigidorum ad caput , utplurimum solvunt. Tussis convulsiva. §. 46. Tussis convulsiva est morbus sui generis con- ^giosus, epidemice utplurimum grassans, tenellam prae- primis infestans aetatem, cujus characterem essentialem tussis constituit spastica, suffocationis metum incutiens, per intervalla majora minorave recurrens , cum inspiratione admodum protracta, sonum peculiarem, ruditui asinino haud absimilem, edente, inchoans, quam plures excipiunt sed breves et admodum celeres exspirationes, vo_ initu tandem terminandae. §. 47. Morbus hic tria percurrit, stadia: 1. Stadium catarrhale, incipit horripilatione, febri coryza, tussi, vesperi molestiae augentur, duratque hoc stadium ab aliquot diebus usque tertiam etiam hebdomadam, 2. Stadium convulsivum. Symptomata catarrhi, in- tensitate et duratione augentur, respiratio nimis molesta sonum peculiarem Ustulantem habet, tussis fit violenta, sub insultu ob sangvinis ad encephalon undam acceleratam, facies rubra jam coerulescens nimis turget, oculi protruduntur, extremitates totumque tremet corpus, accedit saepe epistaxis, haemorrhagia oris, animi deliquium, convulsiones, saepe et involuntaria alvi urinaeque evacu atio; totum denique paroxysmum vomituritio jam et vomitus, quo materia evacuatur mucosa, terminat. Recurrit paroxysmus omni 3—4 hora, noctu frequentior, extra quem infantes hilares ad solita redeunt crepundia» Durat stadium* hoc a 4—12 hebdoiriadas.
