Kalocsai Főegyházmegyei Körlevelek, 1891

Index

— 160 — de potestate eorum, qui eivitatibus cum irnperio praesunt, illám imo tuetur ac roborat, dnm legibus ab ea manantibus sanctionem religionis addit, debitam magistratibus observantiam inter officia a Deo imposita recensei, commonet cives, ut a seditione et quavis rei publicae perturbatione abstineant, docet omnes virtutem colere et munia sedulo obire, quae cuisque statui et conditioni cohaerent. Est itaque pjcclesia morum magisterium optimum, cuius salutaris disciplina cives praestat probos, honestos, pios in pátriám, fideles principibus iisque addictissimos, tales demum qui publici civitatum ordinis stabilé firmamentum constituant, iisque vires praebeant invictas ad ardua quaeque et praeclara aggredienda facinora. Eapropter rei publicae salubriter utiliterque consulitur, quum Ecclesia sinitur ea uti agendi libertate, quam iure vindicat, eique amice via sternitur, ut laté explicare beneficas vires suas, et omnem, quo praedita est, instructum in commune bonum valeat adbibere. Quae quidem sententia licet ad gentes omnes pertineat, aptissime tamen cadit in Lusitanum populum, penes quem catholicae religionis pars tanta fűit iampridem in fingendis hominum moribus et ingenio, in fovendis scientiarum, litterarum et artium studiis, in inflammandis animis ad egregia quaeque domi militiaque gerenda, ita ut videatur quasi parens et altrix divinitus data ad pariendum fovendumqne, quidquid in ea gente enituit humanitatis, dignitatis et gloriae. Fusius hac de re vobiscum egimus in memoratis litteris encvclicis, quas dudum ad vos dedimus : hoc unum modo praestat recolere, religionis vim et virtutem nullutn pati interitum, quia ea quae trailit principia doctrinae, Deo auctore, nullis temporum locorumve finibus coércentur, quippe ad salutem et solatium pertinent popnloruni omnium. Quare ea beneticia maxima, et valida praesidia, quae alias attulit praenobili genti vestrae potis est adhuc praestare ad eius salutem, prosperitatem et decus. Hoc praesertim tam iniquo tempore, quo tanta est animorum intirmitas vei perturbatio, ut oppugnentur audacter, nedűm in incertum revocentur, summa principia, quibus humanae societatis ordo et tranquillitas continetur, nemo est, quin intelligat, quam necesse sit religionis uti praesidio et sanctis, quae ab ea traduntur, praeceptis ac documentis. Convenit enimvero inter cordatos omnes honestosque viros, nullum certius esse aptiusque remedium adversus mala, quibus Nostra premitur aetas et pericula, quae impendent, quam doctrinam catholicam. si integra excipiatur et incorrupta, eumque teneant. homines vitae cursum, qui ad normám eius exigatur. Quamobrem 11011 ambigi mus, Dilecti Filii Nostri, Venerabiles Fratres, quin eo, quo praestatis, pastorali zelo, animi vi et constantia maniírn admovere properetis operi, quod Vobis commendavimus. Ita vobis agentibus érit summae laudi iustaeque gratulationi, quod optime mereri potneritis de religione, cui studetis surnmopere, ac de patria et gente vestra, cui vehementer optatis non minus quam cupimus Ipsi, ut constet immota tranquillitas et cuncta ex sententia procedant. Deum interea adprecantes, ut Vos suis muneribus cumulet et vestra propitius