Hidrológiai Közlöny 1976 (56. évfolyam)
6. szám - Réczey Gusztáv–dr. Dobolyi Elemér–dr. Farkas Péter: A söripari szennyvizek tisztítási lehetőségei Magyarországon
250 Hidrológiai Közlöny 1976. 6. sz. Réczey G.—dr. Dobolyi E.—dr. Farkas P.: A söripari szennyvizek [2] A távlati ipari fejlődés várható vízszennyező hatása iparáganként és a védekezés műszaki-gazdasági lehatőségei. OMFB 9—20—7102-Et (1974). [3] Mulligan, T. J. : Characteristics and Treatment of Brewery wastes. Brewers Diegst (1967) aug. 82—88. [4] Dobolyi, E. : Szennyvízkérdések a MOSV Soproni Sörgyárában. Söripar. XVII. 2. (1970) p. 78—83. [5] Bolberitz, K. : Sörgyárak ipari vízháztartásának vizsgálata. Hidrológiai Közlöny. 36. (1956) 2. sz. p. 149—160. [6] Sidwiclc, J. M. : Brewery and soft drinks plant effluents. Effluent and Water Treatment Journal (1974) szept. p. 491—497. [7] Mohlmann, K. : Brewery wastes. Mod. Brewer 21. (1939) p. 35—40. [8] Imhoff, L. : Taschenbuch der Stadtentwässerung. 21. Aufl. Oldenburg München/Wien (1966). [9] Wagner, H. : Bes. Ing. 71. (1950) p. 73. [10] Kaess, A. : Brauwelt 96. (1956) 54. sz. p. 913. [11] Buclcsteeg, W. : Schriftenreiche des Deutschen Arbeitskreises. Wasserforschung (1965) Heft 9. p. 18. [12] Velten, S. : Beurteilung von Industrieabwässern nach Einwohnergleichwerten sinnvoll oder nicht? — Dargestellt am Beispiel von Brauereiabwässern. Wasser, Luft und Betrieb, 9. (1965). p. 605—609. [ 1 3] Noack, W. : Abwasserfragen unter besonderer Berücksichtigung der Bräuereien. Bräuwelt, 102. (1962) 3. sz. [14] P. Farkas, F. H. Ghobrial, P. Benedek: Organics removal and product formation in the activated sludge process (In press). [15] A Borsodi Sörgyár szennyvízkezelésének lehetőségei. Szakvélemény; VITUKI 1974. III. 3.' 4. 220. [16] Szakvélemény a MOSV Soproni Sörgyárának szennyvízkezelésével kapcsolatban. VITUKI 1969. III. 3. 4. 28. B03M0>KH0CTH OMHCTKH CTOMHblX BOA nílBOBapeHHOÜ npOIHblIUJieHHOCTH Peqeu, T.—d-p JJoßoAbu, E.—d-p &apKaui, II. AßTOpW OUeHHJlH nOJlOKeHHC B0Ä0CHa6 >I <eHHH II BOFLOOTBeaeHHH b ríHBOBapeHHOH npoMbiuiJieHHocTH. B maÖA. 7. npiiBefleHM KOJiHMecTBeHHbie Aannbie, xapai<TepH3yiomHe ofrbeMbi B0fl0n0Tpe6jieHHH, BOAOOTBeAemiji h npon3B0ACTBa nHBa. llo AaHHbiM 5-n nHBOBapeHHbix 3aB0«0B Ha NPON3BOÄCTBO 1 miTpa nHBa pacxo/iyeTCfl 13,75 JI BOÁM, MTO COOTBeTCTßyeT MOKAVHapOAHOií HOpMC. ABTOpbl yKa3bIBaiOT Ha B03MO>KHOCTb H HeOŐXOAHMOCTb peUHpKyjlflUHH OXJiaAHTejTbHOií BOAbl. B CB5I3H C OÖpaÖOTKOH CTOMHblX BOA OHH yTBep>KAaiOT, MTO oua NPEACTABJIAET coöoü neorbeMJieiwyio HACTB TexHOJioiHMecKoro npouecca B BHAV Mero BOAOOMHCTKy HeOÖXOAHMO 0praHH30BaTb BHyTpM CTeH 3aBOfla, no BO3MO>KHOCTH HenocpeACTBeHno Ha MecTe BO3HIIKHOBeHHH 3arpH3HeHHit. Eme na TeppiiTopnn 3aB0Aa HeoőXOAHMO yAaJIHTb COKH XMeJIH, 0T>KHMKH, Apennin H ({iHJlbTpauHOHHyio Maccy H3 i<peMne3eMa. Ha 0CH0B3HHH pe3yjIbTaT0BCB0HX HCCJieAOBaHllií aBTOpbl npHUIJIH K BblBOAy, MTO Ha nHBOBapeHHblX 3aB0AaX BO3MO>KHO NPHMEHEHHE CJIEAYIOMUX BHAOB oßpaßoTKH CTOMHblX BOA: А) OTBOA CTOKOB B KAHAJIH3AUH0HHYIO ceTb nocjie HX npeABapHTejibHoií oöpaőoTKH Ha 3aB0Aax б) npH HeHMeHHH KaHajM3auH0HH0H ceTH nojiHaH OMHCTKa CTOMHblX BOA BHYTpH 33B0A0B CTOMHbie BOAbi nHBOBapeHHbix 3aB0A0B 3arpíi3HeHbi npeHMyuteCTBeHHO opraHHMecKHMH BemecTBaivui H OÖMMHO xopouio OMHmaioTCH aapoŐHbiMH 6nojiorHMecKHMH cnocoőaMH. JXSIH OCYMECTBJIEHHJI nojiHoií BOAOOMHCTHOH TCXHOjiorHH aBTopbi peKOMMeHAyiOT TpH MeTOAa: 1. npHMeHeHHe aspoÖHO-ŐHOJiorHMecKOÍi oöpaőoTKH NOCJIE MEXAHHMCCKON OMHCTKH. B KAMECTBE NOCJIEAHEIÍ CTYNEHH ŐHOJIORUMECKOFÍ OMHCTKH NPEAJIARAETCA APEHHPOBAHHBIIL NOMBGHHBIH (J)HJIBTP HJIH CJIAßOHARPYWAEIWBIE NPYABI — OTCTOHHHKH (CNOCOß MEJ1T, NATEHTHPOBAHHE) puc. 3. 2. MexaHHMecKafl o6pa6oTKa — AßyxcTyneHMaTaji 5HOjiorHMecKaji OMHCTK3 — xHMHMecKoe OKHCJIEHHE (TEXHOJIORHH MEMEK, NATEHTHPOBAHHE) puc. 1. 3. opouieHHe CTOMHI>IMH BOAaMH. npn ßnaronpHHTHbix ycjiOBHjix PA3MEMEHHÍI nojiHB CTOMHMMH BOA3MH HBJIHCTCH Haußojiee nejiecoo6pa3HbiM N SKOHOMUMHIJM perneHHeM puc. 4. BBLÖOP J1K)6OH H3 3THX TeXHOJIOrHMeCKHX PEIIIEHHH RPE6yeT BBINOJIHEHHA IIOAPOŐHHX pacMeTOB, BEAB Booöme HMEETCH B BHAy OMHCTKA OMeHb 60JIbIIlHX KOJLHMECTB CTOMHblX BOA. KEINIGUNGSMÖGLIEHKEITEN DER BRAUEREIABWÄSSER IN UNGARN Réczey, G. — Dr. Dobolyi, E.—Dr. Farkas, P. Die Verfasser haben die Lage von Wasserversorgung und Abwasseranfall in den ungarischen Brauereien ermessen. In Tabelle 1, wird die Menge des verbrauchten Wassers bzw. des anfallenden Abwassers, sowie die Menge des erzeugten Biers gezeigt. Die zur Herstellung von 1 Liter Bier verwendete Wassermenge beträgt im Durchschnitt der fünf ungarischen Bierbrauereien 13,75 1, das dem internationalen Mittel entspricht. Es wird auf die Möglichkeit, ja sogar auf die Notwendigkeit der Rezirkulation des Kühlwassers hingewiesen. Im Zusammenhang mit der Abwasserbehandlung wird die Aufmerksamkeit darauf gelenkt, dass diese als ein Teil der Produktionstechnologie noch innerhalb der Brauerei, möglichst an der Verunreinigungsstelle begonnen werden muss. Die Hopfenbrühe, der Trester, die Hefe und die Kieselgur-Filtermasse muss schon in der Brauerei entfernt werden. Aufgrund der Versuchsergebnisse haben die Verfasser festgestellt, dass die Bierbrauereien zwischen folgenden Abwasserbehandlungverfahren wählen können : a ) Nach Vorbehandlung in der Brauerei, Einleitung in in den öffentlichen Kanal b ) mangels von öffentlichen Kanälen Ausbildung einer vollständigen Abwasserklärung innerhalb des Betriebs. Das Abwasser der Brauerei gehört in die Kategorie der überwiegend mit, organischen Stoffen verunreinigten Abwässer, die rijit aerober biologischen Behandlung gut geklärt werden können. Zur Realisierung einer vollständigen Abwassereinigungstechnologie, werden drei Verfahren in Vorschlag gebracht : 1. Nach der mechanischen Behandlung, aerobe biologische Behandlung, deren letzte Stufe ein dränierter Bodenfilter oder ein wenig belasteter Stabilisationssee ist. (Das „MELT" Verfahren unter Patentierung) Abb. 3 2. Nach der mechanischen Behandlung zweistufige biologische Klärung, nach der die chemische Konditionierung folgt. („MECSEK" Technologie unter Patentierung) Abb. 1. 3. Abwasserbewässerung. Bei entsprechenden Siedlungsverhältnissen ist die Bewässerung mit vorbehandeltem Abwasser das billigste und zweckdienlichste Verfahren. (Abb. 4.) Welche Technologie auch gewählt wird, erfordert sie sorgfältige Berechnungen, da es sich doch um die Reinigung von grossen Abwassermengen handelt.