Memoria Rerum – Tanulmányok Bán Péter tiszteletére (Eger, 2008)

Tóth Péter: Kiadatlan oklevelek a Jászság középkori történetéhez

624 titulo ipsi incumbentibus perpetuo possidendo, si non fuerit contradictum. Contradictores vero si qui fuerint, evocet eosdem contra annotatum Lucám Ficzor ad terminum competentem nostram personalem in praesentiam rationem contradictionis eorundem reddituros. Et posthaec huiusmodi introductionis et statutionis seriem cum contradictorum et evocatorum, si qui fuerint, vicinorumque et commetaneorum, qui praemissae statutioni intererunt, nominibus, terminoque assignato, ut fuerit expediens, eidem nostrae personali praesentiae fideliter rescribatis. Datum Budae, feria tertia proxima post festum Beati Urbani papae, anno Domini millesimo quingentesimo decimo sexto, regnorum nostrorum Hungáriáé, Bohemiae, etc. anno primo. Nos igitur mandati praefati domini nostri regis in omnibus obedire volentes, ut tenemur, una cum praenominato Ladislao de Rede homine eiusdem domini nostri regis nostrum hominem, videlicet discretum Joannem praesbiterem, rectorem altaris Beati Emerici ducis et confessoris in eadem ecclesia nostra fundati ad praemissam statutionem faciendam nostro pro testimonio duximus transmittendum, qui tandem exinde ad nos reversi, nobis uniformiter retulerunt, quomodo ipsi feria sexta proxima ante festum Nativitatis Beati Joannis baptistae, in dicto anno Domini millesimo quingentesimo decimo sexto transacto praeterito ad facies praerepetitae possessionis Agho, consequenterque capitaneatum in eadem habitum, vicinis et commetaneis eiusdem universis, et praesertim nobilibus Valentino de Chan, Georgio de Kerekudvar, Matthia de Dengelek et Francisco de Lengield, item circumspectis Petro Molnos in Bereny et Adamo Beregh in dicta Agho commorantibus jobbagionibus inibi legitime convocatis et praesentibus accessissent, ibique eodem die praefatus homo dicti domini nostri regis praefato nostro testimonio praesente introduxisset praefatum Lucám Ficzor in dominium dicti capitaneatus, statuissetque eundem eidem simul cum cunctis suis utilitatibus, obventionibus, proventibus et emolumentis legitimis ac ab antiquo de jure consuetis, praemissae regiae donationis titulo ipsi incumbentibus perpetuo possidendum, congruis et legitimis diebus in facie eiusdem moram facientes, nullo penitus contradictore apparente. In cuius rei memóriám, firmitatemque perpetuam praesentes litteras nostras pendentis et authentici sigilli nostri maius munimine roboratas duximus concedendas. Datum feria quinta proxima post festum Exaltationis Sanctae Crucis, anno Domini millesimo quingentesimo decimo septimo.

2

1 21 Ezt az utolsó oklevelet a káptalanban nyilván a beiktatást követően elkezdték megfogalmazni, befejezésére azonban akkor valószínűleg azért nem került sor, mert amint fentebb kiderült, a birtokba iktatott személy nem jelentkezett érte. Amikor aztán a király parancsára mégis ki kellett adni, ez a kiadás dátuma alatt történt.