A Győri Püspökség Körlevelei, 1902
Tartalomjegyzék
19 Cum adventu Ulmi ac Rmi Domini Episcopi ceu legitimi Antistitis, Pastorisque Ordinarii, exspirat omnis potestas et iurisdictio Vicarii Capitularis. Adventante enim et clarescente sole, recedit, obscuraturque luna. Sic omnia finem habent officia, munera, curae, labores, imo et ipsa vita. Sic transit gloria mundi. Cinis enim, pulvis et umbra sumus. Hoc numero Circularium illo cum intimo animi voto coronidem muneri imponimus, ut ea, quae spatio 14 mensium me interveniente acta sunt, cedant ad maiorem Dei gloriam, Cui laus, honor et gratiarum actio per sempiterna saecula, et ad salutem animarum, sanctaeque Matris nostrae Ecclesiae incrementum. Quae durante hoc tempore mediante meo officio fors bene facta sunt a Dno Deo prodierunt, quae autem minus recte disposita fuerunt, manus meae fecerunt. Confiteri enim debeo cum regio vate palam: imperfectum meum viderunt oculi tui Domine1 et cum apostolo, me fuisse sei'vum inutilem, ita ut non possim gloriari, nisi in infirmitatibus meis.* Aliquae dispositiones nonnullis displicuerunt. Possum dicere, et mihi. Ubi ergo latuerunt leges prudentiae pastoralis? Scriptura dicit: Lex Dei eius in corde ipsius. Illae dispositiones minus rectae non ex corde venerunt, sed ex necessitate, quae non habet legem. Caeterum sicut Deo ter bono, ita calentissimas ago gratias etiam V. Capitulo et omnibus atque singulis, qui mihi quomodocunque adiutricem manum commodaverunt. Deus retribuat abundanter omnibus pro omnibus hic et in aeternitate. Arnen. Jaurini, die 18-a Martii 1902. Vix emensi sunt 33 dies ab illo tempore, quo dolore cordis intrinseco commoti, deploravimus magnam illam iacturam, quam Ecclesia Collegiata Sopronien- sis, totaque Civitas, imo et alma Dioecesis Jaurinensis passa est per tristem decessum Ulmi ac Rmi D. Andreae Póda de Pódafa Can. Lectoris et Suae Sanctitatis Praelati domestici etc., ecce iterum nova causa lugendi emersit et quidem duplex in eadem Ecclesia Collegiata Civitateque. Die enim 8-a Martii an. curr., Ille, penes quem sunt humanae vitae arbitria, ex hac terra peregrinationis evocavit ad aeternitatem strenuum suum militem uno mense ante completum vitae suae annum 75. Rmum Dnm Nobilem Franciscum Maráz Praepositum de Moyk, Ins. Coll. Eccl. Sopron. Praepositum-Canonicum et L. R. Civ. Sopr. ad S. Georgium Mii. et Mart. Parochum et quidem ictu apoplectico. Casu hoc suo omnes nos in peregrinationis stadio currentes monens cum Ecclesia orare: A subitanea et improvisa morte libera nos Domine, vigilareque iuxta illud: Nemo suae vitae multum fiderit, mortem semper tergo stare viderit, Sacerdos hic iubilaeus die 3-a Novembris an. 1850. in presbyterum unctus vineam Domini Jaurini in Nádorváros, porro in patria civitate Sopronii, dein Kismartonii in Arce zelose colere coepit. Anno 1859. prius administrator, deinde parochus in Derecske constitutus iam sequenti anno ad beneficium Lajta- Szent-Miklósense translatus ab an. 1869. simul V.-A.-Diaconus Districtus Nagy- martonensis renunciatus, virtute resolutionis ddto 4-ae Aprilis an. 1873. Caes. et Nr. 692. Obitus Rmi D. Francisci Maráz, Praepositi, Canonici Eccl. Coli. Sopr. 1 Ps. 136. 16. — * II. Cor. 12. 9.
