A Győri Püspökség Körlevelei, 1862
Tartalomjegyzék
18 „hinc, monet nos S. Ambrosius 1G) sumatis licet exempla vivendi, ubi tamquam in exemplari magisteria expressa probitatis, quid corrigere, quid effugere, quid tenere debeatis, ostendunt. “ Postquam in piis meditationibus per triduum adminus per vos instituendis cor vestrum incaluisset, sive ut Psaltes regius loquitur 17) ignis divini amoris in vobis exardescere incepisset, more aliis annis recepto, atque a vobis, paucis dumtaxat vestrum exceptis, religiose observato, in unum, quem V.-A.-Diaconus praestituerit, locum coronidis sacrae exercitationi imponendae causa congregemini, conscientiam vestram in S. Poenitentiae Tribunali expiaturi, et uno pane, qui de coelo descendit, satiandi, vos ipsos mutuo, sed fidelem etiam populum aedificaturi, qui videns opera nostra pietatis ad eadem impigre sectanda inflammabitur, et glorificabit Patrem nostrum, qui in coelis est. Aliud, quod vobis commendo, est, ut fideli populo necessitatem poenitentiae sem- per quidem, sed sacro hoc quadragesimae tempore majori zelo ac industria ob oculos ponatis. Hoc imprimis tempore quilibet pastor animarum sibi dictum putet hoc Domini monitum per Isaiam 18) „Clama, ne cesses, quasi tuba exalta vocem tuam, et annuntia populo meo scelera eorum, et domui Jacob peccata eorum"; dicite cum Joanne Bapt. 19) „Poenitentiam agite — — facite fructum dignum poenitentiae — — jam enim securis ad radicem posita est. Omnis ergo arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur et in ignem mittetur", dicite cum Christo „nisi poenitentiam habueritis, omnes similiter peribitis." 20) Ut autem fideles de necessitate poenitentiae eo magis convincantur, et illam eo libentius amplectantur, exponite illis „totam vitam christianam continuam poenitentiam esse debere", quemadmodum docent, illustrati a Spiritu Sancto, Patres SS. Concilii Tri- dentini 21). De veritate hujus doctrinae dubitare nos non sinit Christus, in eadem nos confirmant Apostoli, et SS. Patres, de eadem nos convincit exemplum primorum praecipue Christianorum, qui spiritum doctrinae Christi actionibus moribusque suis fidelissime expresserunt. Et profecto prima Salvatoris verba poenitentiae fuerunt consecrata, nihil in Evangelio suo toties praedicat, quam mortificationem et abnegationem sui, quam odium mundi et regularum ejus, quam contemptum et abnegationem voluptatum, ambitionis, divitiarum, verbo rerum omnium, quae cupiditati, et homini carnali blandiuntur. Atque si illarum usum non omnino tollat, modo intra terminos, a religione praescriptos, sistatur; vult tamen, ut cor illis affixum non sit. „Intrate ait 22) per angustam portam; quia lata porta et spatiosa via est, quae ducit ad perditionem, et multi sunt, qui intrant per eam. Quam angusta porta, et arcta via est, quae ducit ad vitam, et pauci sunt, qui inveniunt eam." Et interrogatus a quodam 23) „Si pauci sunt, qui salvantur" respondit „Contendite intrare per angustam portam; quia multi (dico vobis) quaerent intrare, et non poterunt." Neque existimandum, regulas has vitae christianae solis Sacerdotibus aut Religiosis esse a Christo propositas; teste enim S. Luca 24) dicebat ad omnes: „ Si quis vult post me venire, abneget semetipsum et tollat crucem suam quotidie et sequatur me. “ Sed ille etiam erraret, qui sui abnegationem et mortificationem, qui viam arctam, et vitam poenitentiae consilii non autem stricti praecepti rem esse existimaret. Ratio quam filius Dei affert, pro hac sectanda via, id manifestissime evincit: „qui enim inquit 25) voluerit animam suam salvam facere, perdet eam; et qui perdiderit animam suam propter me, inveniet »«) De Virg. 1. 2. c. 2. — U) psaim. 3g. 4. _ 18) isaj. 58. 1. — i9) Matth. 2. 2. 8. 10. — »•) Luc. 13. 3. — 2I) Sess. XIV. de exlr. Unet. — 22) Matth. 7. 13. — ») Lue. 13. 23. 24. — 24) Luc. 9. 23. — 2q Luc. 9. 24.
