S. Mahunka szerk.: Folia Entomologica Hungarica 43/2. (Budapest, 1982)

vexes, sont marquées de seize sillons coupés par de petits traits transversaux; les cuisses sont comprimées, les jambes arquées; les tarses sont ferrugineux; la forme générale du corps est lourde. La femelle n'a pas d' eminence au-dessus du chaperon." "Se trouve en Nouvelle-Calédonie, près de Balade, dans les bois pourris, en compagnie avec les Passales." Bemerkungen. Eine sehr grosse und breite, auffallende Art, welche leicht kenntlich ist. Mentum des cf (Abb. 60) flach und herzförmig, vorn in der Mitte ausgerandet. Halsschild fein punktiert, Flügel­decken deutlicher gestreift und die Zwischenräume gewölbter. Hinterbrust sehr kurz (der Körper ist flügellos), vor den Hinterhüften mit Querfurche. Das Ende der Mittel- und Hinterschienen so­wie die Aussenseite der Mittelschienen stark gezähnt (Abb. 54). Sie ist die grösste Uloma der Welt. Nächstverwandt mit U . apicipennis (Fauvel, 1904), die Unterschiede zwischen beiden Arten siehe in der Bestimmungstabelle. Aedoeagus: Abb. 57. 21.2. Uloma apicipennis (Fauvel, 1904) 1904 Melaaia apicipennis Fauvel: Revue Ent., 23: 179, 180 (Locus typicus: Ourail). 1911 Uloma apicipenniB . Gebien: in JUNK & SCHENKLING: Col.Cat., XVm (in): 400. 1916 Uloma apicipennis , Heller: in SARASÉN, F. & ROUX, J.: Nova Caledonia, A.Zool.II: 253. Literaturangaben. Nouvelle-Calédonie: Ourail, Coll. LÉCARD (nach FAUVEL). Untersuchungsmaterial. Lectotypus cf, Paralectotypus o von Melasia apicipennis Fauvel: Nouvelle-Calédonie, OuraU [Coll. LÉCARD] (ERSN). Nouvelle-Calédonie (1 Ex. ERSN; 2 Ex. SAM; 2 Ex. ZMA; 2 Ex. TTM), id., Coll. v. LANS­BERG (3 Ex. RL), id., Coli. BARBIER (1 E. MNHP). Verbreitung. Neukaledonien (Grande Terre, Zentral ?). Endemisch. Originalbeschreibung. "cf. A praecedente [ pachysoma ! antennis minus dilatatis, punctura capitis thoracisque duplo densiore et fortiore, capite angustius et profundius excavato, frontis tuberculis duobus validiori­bus; thorace subparallelo, angulls posticis minus obtusis; elytris multo subtilius striatis, striis (oculo haud armato) non transversim crenulatis, omnibus versus apicem integris, profundis, inter­striis dense sat fortiter punctatis; o a pachysoma o_ mento utrinque haud sulcato; capitis thora­cisque punctura etiam multo fortiore, densiore, thorace latiore, convexiore lateribus ante mé­dius vix angulatis, dein versus basin magis angustatis; elytris fortius punctatis, striis apice integris optime distinguenda. - Long., 17-22 mill." Bemerkungen . Der vorigen Art ( U. pachysoma ) sehr nahe, nur die Punktierung des HalsBchildes deutlich gröber, und die Zwischenräume der Flügeldecken weniger gewölbt. Das Mentum, die Körnelung der Mittelschienen und die Zähne des Mittel- und Hinterschienenendes sehr ähnlich. Sie ist eben­falls sehr gross. Aedoeagus: Abb. 58. 21.3. Uloma miriceps (Fauvel, 1904) 1904 Melasia miriceps Fauvel: Revue Ent., 23: 179, 183 (Locus typicus: Nouvelle-Calédonie). 1911 Uloma miriceps , Gebien: in JUNK & SCHENKLENG: Col.Cat., XVm (m): 403. 1916 Uloma miriceps , Heller: in SARASIN, F. & ROUX, J.: Nova Caledonia, A.Zool. H: 253. Literaturangaben. Nouvelle-Calédonie, Coll. TOUCHET (nach FAUVEL). Untersuchungsmaterial. Lectotypus cf, Paralectotypus o von Melasia miriceps Fauvel: Nouvelle-Calédonie [Coll. TOUCHET] (ERSN). Nouvelle-Calédonie [New Caledonia]: Plaine des Lacs, 17.H. 1914, leg. P.D.MONTAGUE (1 Ex. BM); Baie du Sud [Prony], Vu. 1950 (7 Ex. BBM); 30 km Col de Mouirange, 175 m,

Next

/
Thumbnails
Contents