Bél Mátyás: Buda város leírása 2. A török Buda (Budapest, 1990)
Tartalomjegyzék
284 COMIT. PEST, PILIS, SOLTH, PARS SPEC MEMBR. III. Sólymán- ni refpon- fio: E '»tUy a askyo conCulta- tionts, cum lbraimo, rtliqtut : rim. Malui tamen ego in hac incommoditate, ad tantam tuam amplitudinem, cui fiio, neque equitatum, neque apparatum oratoris ejfe miraculot potius venire, quam reuerti. Quam ob rem, licet iam ex ordine oratorum tertius fum, huc ad Maieß at em tuam mijfus, tamen ego (Um primus, qui gratia DEI, hanc tuam prafentiam confiicere 'valui. Vbi falutat te Dominus meus Rex , expoßulans, vt diutijfime valeres, (ß felicijfime imperares, cupit que, vt grata tibi effet talis exaltatio fu a, coronatioque, offert que fe Tibi, non folum cum regno Vngaria, non filum cum prouinciis patrimonii fui ; fed cum fua perfina, (ß cum amicorum fuorum ajfifientia, femper Tibi ejfe ad vota ; ita, vt certo apud te haberes, illum, regnumque eius, 0* patrimonia fua, »0« y«4 y^i 7ä4 ; 0 çwoa?y? Tecum /ungere vult , ita, vt ßt tibi obnoxius, contra tuos omnes inimicos adeße : qui fin omni aduerfitate fua, non alibi fe committere de- creuit, quam ad benignam tuam perfonam. Itaque , habes Dominum meum , (ß Regem Hungária, cum regno, omnibus que facultatibus fuis, tuum , quem non aliter quam pro Tuo, vt Regem recognofceres, cum omnibus fuis, Sunt mihi multa alia, qua cum Illußrijjimis Basfis, ne tibi fint tadio, difi útiam. It a, de amicitia Regis Poloniæ faciam nota ; ficuti (ß de bello, quod Domino meo, cum Ferdinands» eß, (ß alia. Benigne, hæc orantem, Solymannus, audiuit, refpondit- que , multo , quam , pro feritate barbarica, humanius. GratO excipio animo, inquiens, talem regis tui affeétio- nem, cuius regnum hucusque meum erat, & non fuum, ficuti iure belli & fabla conquifitum ; cum tamen, audiuimus talem eius propeniionem, iam iibi non iolum regno illo cedo; fed contra iitum Auftralem Ferdinandum , ita fibi fubueniam, vt iam fecure, in vtroque latere, Dominus tuus pos- iit dormire. Cuius talem applicationem, & eam de me confidentiam , accipio grato animo, omnes- que fuas neceilitates, meas eile reputabo. Laetus, hoc tyranni refponfo , Laskyus, pro tanta Tua, inquit, humanitate ac bonitate, Dominus meus perpetuo Tibi debitor erit, qui ita munifice illum exceperis, qui ß>onte auxilium ferre promiferis \ feeißi ficuti verus 0* magnanimus Imperator, quem Dominus DEVS in infinitum fecundet / Et di£lis hisce exiui, & iui in hoipitium iisdem Czauflis concomitantibus & ducentibus me . verba funt Laskii. Multus ei , fequente luce , de mouendo continuandoque bello , cum Ibraimo , fermo fuit. qui Caeiaris iui deilinationem , in hunc modum Laskyo expofuit : Frater ! iam Dominum Tuum, ab hinc Regem vocabimus, » & non Erdelbánum, iam eum pro Domino noilro reputabimus , „ !am illi fubueniemus. Dominus meus, ibit in perfona fua contra „ eius hoitem. Nunc, quid agendum iam plus eft? non poilulamus 82 ?» iam 5) V» »3 ?» »» »» »» 3» »» 3»
