A Fővárosi Könyvtár évkönyve 1935

Koch Lajos: Liszt Ferenc - Bibliográfiai kísérlet

299 —h. Fiiharmonikus hangverseny: Liszt »Mefisztó keringő«. [Philharmonisches Kon­zert : Liszt »Mephisto Walzer«.] 128 = Pesti Napló 1881. III. 11. Nr. 69. L. itt bemutatott »Mefisztó keringője« e néven második. Lenau Faustjához való illusztráció. Ezen újabb keringő hangulatában egyezik az elsővel, de sokkal egyszerűbb, világosabb, rövidebb és kevésbé bizarr. Technikailag is sokkal egyszerűbb, mint a régi. A mű mindössze három témából áll. Der vorgetragene »Mephisto Walzer« L.-s ist das zweite Werk, das diesen Namen trägt. Es ist eine Illustration zu Lenaus »Faust«. Dieser neuere Walzer gleicht in seiner Stimmung dem Ersten, ist aber um vieles einfacher, klarer, kürzer und weniger bizarr. Auch technisch ist er einfacher, als der Erste. Das Werk besteht im ganzen aus drei Themen. Hahn, Arthur. Franz Liszts symphonische Dichtungen. Erläuterung mit einer Einlei­tung : Das Leben Franz Liszts von A. Poch­hammer. Berlin: Schlesinger 1910. 216 p. 86471 Hahn, Arthur. Liszts Faust-Symphonie. Ber­lin : Schlesinger [18??] 20 p. (Musik­führer, 150.) 74839 Hahn, Arthur. Liszts symphonische Dichtungen. — Allgemeine Musikzeitung (Berlin) 1893. p. 290. Hanslick, Eduard. Aus dem Concert-Saal. Kritiken und Schilderungen aus 20 Jahren des Wiener Musiklebens 1848—68. Wien : Braumüller 1870. XII, 534 p. 80451 Liszt: Les preludes p. 117—121. Die Graner Messe p. 151—155. Entfesselter Prometheus p. 198—200. Faust-Symphonie p. 290—291. Waffenruhe am Klavier (Novitäten von Liszt) p. 404—410. Hanslick, Eduard. Geschichte des Concert- wesens in Wien. Wien : Braumüller 1869. XV, 438 p. 13277 Liszt : p. 226—310, 334—337, 348, 387, 408, 431 — 432. Hanslick, Eduard. Concerte, Componisten und Virtuosen der letzten fünfzehn Jahre 1870— 1885. Kritiken [1885]. 4. Aufl. Berlin: Alig. Verein f. Dtsche Litteratur 1896. XVI, 448 p. 71629 Liszt: Der 13. Psalm p. 16—17. Christus p. 41—47. Mephisto-Walzer p. 77—78. Orchestration des Trauermarsches von Schubert p. 79—80. Liszt-Koncert im grossen Musikvereinssaale (11. VI. 1874) p. 120—125. Hunnenschlacht p. 129—131. Faust-Symphonie p. 133—134. Lied der Begeisterung. Chor. p. 148. Heilige Elisabeth, p. 161—165. Virtuosen-Conzerte : Liszt p. 202—203. Graner Messe und »Loreley« p. 241—245. Es-dur Concert p. 256—258. Ein Liszt-Concert (Ideale, Die Glocken des Strassburger Münsters) p. 273—276. Dante-Symphonie p. 291—294. Mazeppa p. 366—369. Heuss, Alfred. Eine motivisch-thematische Studie über Liszts symphonische Dichtung »Ce qu’on entend sur la montagne«. Zur 100. Wiederkehr von Franz Liszts Geburtstag am 22. Oktober 1911. = Zeitschrift der Internationalen Musikgesellschaft (Leipzig) 1911. Nr. 1. Hirsch, Rudolf. Über Liszts Faustsymphonie. = Wiener Abendpost 1865. Nr. 18. Keussler, Gerhard. Liszts Hamlet. Ein Nach­wort zu den heurigen Liszt-Feiern. = Neue Musik-Zeitung (Stuttgart) 1912. Nr. 15. Köhler, Louis. Liszts symphonische Dichtung : Die Ideale. = Neue Zeitschrift für Musik (Leipzig) 1863. Nr. 12. Kritische Stimmen über Liszts Faust-Sympho­nie. = Schlesische Zeitung (Breslau) 1864. Nr. 123. Lessmann, Otto. [Liszt] Faust-Sinfonie nach Goethe. = Allgemeine Musikzeitung (Berlin) 1892. p. 17—22. [Liszt Szózat és Hymnus átiratának zenekari előadása a filharmonikus hangversenyen. 1873. III. 19.] [Liszts Transkription über d. ungarischen »Zuruf« und »Hymne« im Vor­trag der Philharmonischen Gesellschaft. 19. III. 1873.] Bq 071/5 = Fővárosi Lapok (Budapest) 1873. III. 21. A művet L. vezényelte. L. itt abban a műfajban mutatkozott be, amelyben felülmúlhatatlan : dallamok hangszeres átiratában. A Hymnust és Szózatot, e két gyönyörű dallamot, csak olyan lángelme írhatta át zenekarra, mint L. Fényesen igazolta ezen átiratával, hogy mennyire átérezte L. a magyarság e két megszentelt dallamát. A fiiharmonikus társaság olyan előadásban mutatta be a művet, hogy L. helyenkint abba­hagyta a dirigálást s úgy hallgatta az előadást. Das Werk dirigierte L. Er stellte sich hier in jener Kunstart vor, in welcher er unübertrefflich ist : in der instrumentierten Transkription der Melodien. Die ungarische »Hymne« und den »Zuruf« konnte nur ein Genie instrumentieren, wie L. Er hat mit dieser Transkription glänzend bewiesen, wie er beide geweihten Melodien der Ungarn fühlte. Die philharmonische Gesell­schaft spielte das Werk in einem Vortrag, dass L. stellenweise den Taktstock niederlegte und so dem Vortrag zuhörte. [Liszt: Mazeppa. Előadta a filharmonikus zene­kar 1873. XII. 19. Richter János vezénylésé­vel.] [Liszt: Mazeppa. Vorgetragen vom Philharmonischen Orchester 19. XII. 1873. unter Leitung Hans Richters.] Bq 071/5 = Fővárosi Lapok (Budapest) 1873. XII. 21. Liszt emlékhangverseny a filharmonikus társa­ságnál. [Liszt Gedächtniskonzert der Phil­harmonischen Gesellschaft.] 128 = Pesti Napló .1886. X. 26. Nr. 297.

Next

/
Thumbnails
Contents