S. BONAVENTURA: Legenda Maior S. Francisci Assisiensis et eiusdem Legenda Minor (1941)

CAPUT XV. De canonizatione et translatione ipsius

1<120 S. BONAVENTURA. CAPUT XV. De canonizatione et translatione ipsius. i c 95 1. Franciscus igitur, servus et amicus Altissimi, Ordinis Minorum Fratrum institulor et dux, paupertatis professor, II c 26 poenitentiae forma, veritatis praeco, sanctitatis speculum i6i et tolius evangelicae perfectionis exemplar, superna praeventus gratia, ordinato progressu ab infimis pervenit ad summa. Hunc virum mirabilem, utpote paupertate praedivitem, humilitate sublimem, mortificatione vividum, simplicitate prudentemomnique morum honestate conspicuum, quem in vita Dominus mirabiliter efl'ecerat darum, in morte fecit incomparabiliter clariorem. Beato namque viro migraine a saeculo, spiritus ille sacer domum aelernilalis ingrediens 1 fontisque vitae haustu plenario gioriosus effectus, expressa quaedam in corpore fulurae gloriae

2 signa reliquit, ut caro illa sanctissima, quae crucifixa cum vitiis 3 in novam iam creaturam Iransierat, et passionis Christi efligiem privilegii singularitate prael'erret et novitate miraculi

4 resurrectionis speciem praemonstraret. nie 5 2. Cernebantur quidem in membris illis felieibus clavi ex eius carne virtute divina mirifice fabrefacti sieque carni eidem innati, quod dum a parte qualibet premerentur, protinus quasi nervi continui et duri ad partem oppositam resul* i c ii3 tabant. * lnventa quoque fuit patentius in ipsius corpore non inflicta humanitus neque facta plaga vulneris lateralis, instar vulnerati lateris Salvatoris

8, quod redemptions et regenerationis humanae in ipso Redemptore " iui 7i nostro protulit sacramentum. Erat autem 'similitudo clavorum nigra quasi ferrum vulnus autem lateris rub eum 1 Eccle. 12, 5; tunc cf. Ps. 35, 10. 2 Cf. Rom. 8, <18. 3 Cf. Gal. 5, 24; dehinc II Cor. 5,17. 4 E / Cel., 114; cf. n. 112; III Cel., 5; infra, num. 3 5 Cf. loll. 19, 34.