S. BONAVENTURA: Legenda Maior S. Francisci Assisiensis et eiusdem Legenda Minor (1941)

CAPUT XIV. De patientia ipsius et transitu mortis

1<116 S. BONAVENTURA. ii C:2i2 duris corporis angeretur doloribus, illas suas angustias * 213 non poenarum censebat nomine, sed sororum, — * Cum autem semel gravi us solito dolorum urgeretur aculeis l, quidam frater simplex dicit ad eum: «Frater, ora Dominum 2, ut mitius tecum agat, manum enim suam plus debito super te gravare videtur

» s. Quo audito, vir sanctus cum eiulatu exclamans ait

: «

Nisi nossem in te simplicem puritatem, tuum ex nunc abhorrerem consortium, qui ausus fueris circa me divina indicia reprehensibilia iudicare

» 4. Et licet totus esset attritus gravis prolixilate languoris, proiciens se in terram, ossa debilia duro casu collisit. Et deoseulans humum : « Gratias », inquit, «tibi ago, Domine Deus 6, de omnibus his doloribus meis teque, mi Domine, rogo, ut centuplum, si tibi placuerit, addas; quia hoc erit mihi acceptissimum, ut affligens me dolore, non parcas 6, cum tuae sanctae voluntatis adimpletio sit mihi consolatio superplena

». Videbatur propterea fratribus, quod quasi alterum lob viderent, cui, cum languor cresceret carnis, crescebat simul et vigor mentis

1. — Ipse autem ' obitum

8 suum longe ante praescivit, dieque transitus imminente, dixit fratribus sui corporis'" tabernaculum

9 deponendum in proximo, quemadmodum sibi fuerat

1

0 'revelatum a Christo, ic 109 3. Cum itaque per bieunium ab impressione sacrorum stigmatum, ann o videlicet a su a conversion e v i g esimo

1

1, multis fuisset angustiantium infirmitatum probativis tunsionibus conquadratus, tamquam lapis in supernae II c 214 Ierusalem aedificio collocandus 1

2 et tamquam ductile opus I In II Cel., 213, aliud tamen factum narralur. Vide etiam I Cel., 107. 2 Eccli. 38, 9. 3 Cf. Ps. 31, A et II Cor. 1, 8. * Cf. Ps. 18, 10; 118, 75 etc. 5 Luc. 48, 11. 6 lob, 6, 10. 7 Cf. lob, 9, 1 ss. 8 E responsorio V festi S. Martini. 9 Cf. II Petr. I, 14. 1

0 Cf. I Cel., 108, 1-2 et 109. I

I Cf. etiam I Cel., 88. 1

2 Alluditur ad hymnum vesperarum Dedicationis ecclesiarum.