S. BONAVENTURA: Legenda Maior S. Francisci Assisiensis et eiusdem Legenda Minor (1941)

CAPUT XIII. De stigmatibus sacris

1

<MO S. BONAVENTURA. ine 18 morabatur ibidem, accept am super animalia cuncta rospergeret. Mane itaque surgens, venit ad locum, loturaque huiusmodi per socios sancti viri latenter obtenta, oves et boves languentes ex ea r e spersit. Mirabile dictu

! Statim ut aspersio animalia languida et in terra iacentia quantumeumque paululum altingebat, pristino recuperato vigore, surgebant continuo, et tamquam nil mali sensissent, ad pascua festinabant. Sicque factum est, ut per virtutem mirandam aquae illius, quae sacras piagas contigerat, omnis prorsus plaga cessaret, pestilensque morbus a gregibus fugaretur. 7. Circa praefatum Hontem AI ver n a e, antequam vir sanetus ibi contraheret moram, nube ex ipso monte surgente, grandinis violenta tempestas fruetus terrae consuetudinarie devastabat. Sed post illam apparitionem felicem, non sine incolarum admiratione, grand o cessavit, ut caelestis illius visionis excellentiam et stigmatum ibidem impressorum virtutem serenata praeter morem ipsa caeli facies declararet. — Contigit quoque, eum tempore hie mali propter debililatem corporis et asperitatem viarum hominis unius pauperis subvectum asello sub rupis cuiusdam prominentis pernoctare crepidine, ut nivis et noctis supervenientium quoquo modo declinaret incommoda; quibus praepeditus, ad hospitii locum non valuerat pervenire. Cum autem vir sanetus hominem illum querulosis submurmurantem gemitibus hinc inde se ipsum iactare sensisset, tamquam qui tenui operimento contectus, quiescere prae frigoris acerbitate nequibat, divini amoris fervore succensus, manu illum protensa palpavit. Mirabile certe

! Repente ad illius sacrae manus contactum, quae seraphici calculi

1 gerebat incendium, omni fugato frigore, tantus in virum intus et extra calor advenit, ac si quaedam in eum vis flammea 1 Cf. 1s. 6, 6-7.