Memoria Basilicae Strigoniensis anno 1856. die 31. augusti (1856)
&H-*------------ ---- ‘ 1 — ►H-f S2 CI* »■— í ! infulas Strigonienses destinatus est a Mathia Corvino.1) Anno 1480 iám arcem Strigoniensem occupavit, neque tamen Archi-Episcopi no- ! men aut proventus usurpavit; his tunc primum usus, postquam Joan nem Alemannum Pontifex a vinculo Ecclesiae Strigoniensis absolvisset. Fuit Joannes ab Arragonia S. R. E. Tituli S. S a b i n a e Presbyter Cardinalis. Aedificavit Strigonii capellam S. Michaelis extra porticum Ecclesiae S. Adalberti. 1485 Romam reversus Archi-Episcopatui valedixit.2) 46. Hippolytus Estensis Dux Ferrariae S. R. E. Diaconus Cardinalis. I Ab Anno 1487—1496. «qYW m i » ! h ° ’ * Hippolytus Herculis Primi Ferrariae Ducis cum Eleonora Fer- dinandi Regis Neapolitani filia, Beatricis Hungáriáé Reginae et Jo- annis Arragonii Cardinalis sorore, gnatus, vix quinquennis puer ad Primatis et Archi-Episcopi dignitatem destinatus est a Rege Mathia Corvino. Pontifex Innocentius VIII. confirmationis gratiam distulit, absurdum esse dicens Ecclesiam puero, et quasi infanti regendam I committere. Mathias tamen coeptis insistens, puerum, expleto non- i , dum aetatis septennio, anno 1487. in Hungáriám adduci iussit et mox Archi-Episcopatus Strigoniensis Administratorem proclamavit, addito illi Vicario Thoma de Ibafalva, Praeposito S. Greorgii de viridi Campo Strigoniensi. Pontifex in favorem Mathiae, cuius opera defendendae Christianae reipublicae porro necessaria erat, 1489 Hippolytum tandem confirmavit, quem Alexander VI. S. R. E. Tituli S. L u c i a e in Silice Diaconum Cardinalem creavit Anno 1492. In Italia longiores moras nectens et populares suos ultra modum, et cum praeiudicio Hungarorum, fovens, animos horum offendit. Rex itaque Uladislaus effecit apud Pontificem, ut Hippolyto Ro- i mam evocato, solium Archi-Episcopale Strigoniense conscendere licuerit Thomae Bakács ab Erdőd Agriensi Episcopo. Nunc Hippolytus , iuvenis gravis et pius, in locum Thomae Episcopus Agriensis factus est, ast mox in Italiam redivit. Obiit Ferrariae 1520. Anno 3) Katona Hist. Critic. XVI. p. 340, — 2) Schmitth op. cit. parte II. p. 7. et sequent.------►*»»#
