Leo Santifaller: Ergänzungsband 2/1. Festschrift zur Feier des 200 jährigen Bestandes des HHStA 2 Bände (1949)
IV. Quellen und Quellenkunde - 40. Angelus Walz (Roma): Descriptio Teutoniae. Ein Verwaltungsbericht von 1644 über die Dominikaner und Dominikanerinnen in deutschen Landen
696 Walz, conditionibus, quas nostri tunc temporis irrequisito consensu Rmi P. Magistri Generalis acceptarunt, nimirum, ut nullus eo mittatur, nisi qui ipsi comiti placeat, prior non sit nisi ex certa parte provinciae, omnes fratres sint musici, qui dum ad arcem comitis vocantur, ad nutum comparere, et illi ad mensam modulari debent. Comes computum et ratiocinia oeconomiae exigit de annuis reditibus, quos ipse ex sua manu porrigit, quando et quantum ipsi libet, solvit, permittere nihilominus non vult, ut aliunde mendicent eleemosynas. Sunt itaque ibidem modo 5 fratres cum parvo honore ordinis et parva disciplinae regularis observantia. Conventus a comite primitus extructus, successu temporis combustus fuit quodam infortunio, qui ex reditibus provinciae et mutuatis pecuniis a diversis conventibus fuit aedificatus: fratres non habent aliam ecclesiam nisi parochi- alem, quam administrant, conventui et arci contiguam. Ex fundatione deberent esse hic duodecim fratres. [1001] Mödingen est locus solitarius, prope Danubium et civitatem Lavingam, in diocaesi Augustana, sub temporali dominio principis Neoburgici, cuius avi haeretici hunc conventum S. Mariae Virginis, cum pinguissimis reditibus sibi attraxerunt, in quo olim 70 sorores religiosissime vixerunt. Post conversionem moderni principis novae sorores ad hunc conventum missae sunt, quibus princeps ex reditibus monasterii per suos oeconomos, quorum unus in ipsa area conventus adhuc residet, annuum deputatum pro earundem frugali sustentatione dari curavit, quod iam a longo tempore vix media ex parte solutum fuit. Vnde in satis magna paupertate vivunt modo ibidem 12 moniales 1). Laboratur modo apud principem, ut totalis restitutio fiat. Hae moniales partim ex superfluo suorum redituum, partim ex suis patrimonialibus bonis fundaverunt felicibus illis temporibus aliud monasterium sororum distans inde spatio unius horae, dictum Medlingen 2), quod modo a ducibus Neoburgicis est redactum in domum profanam alicuius nobilis officialis principis. Sorores inde expulsae migrarunt Augustam ad S. Catharinam cum sacra suppellectile, ubi pie vixerunt. Landishuta, germanice Landshuet, est civitas ducis Bavariae, diocaesis Frisingensis. Hic est conventus 3) S. Blasii quem unicum et solum habent fratres nostri in Bavaria. Fuit tempore Suecorum totaliter spoliatus, quibusdam fratribus immaniter trucidatis. Modo alit 20 fratres cum studio morali et novitiatu in bona observantia. Altenhohenaw est conventus monialium, situs ad Oenum, in dominio ducis Bavariae sub diocaesi Salisburgensi, in loco solitario, habens 33 moniales4), observantes bonae disciplinae, olim satis locuples, nunc multis debitis gravatus. De vicariatu Alsatiae. In hoc vicariatu sunt conventus Friburgensis, Colmariensis, Gebweilerensis, Slett- stadianus, Hagenawensis, Rottwilanus. Argentinensis; sororum: Schönensteinbach, Kilberg, Stetten, Rentingen. In hoc vicariatu fuit conventus Argentinensis fratrum et Basiliensis 5), olim famosissimi, nunc ab haereticis ocupati. Friburgum, germanice Freyburg, et in diocaesi Constantiensi, civitas archiducalis, et universitas studii olim florens. Habemus hic conventum 6) SS. Joannis Baptistae et Evangélistáé, in quo fuit studium generale ante Gallicum bellum. Nunc 7 fratres vix alere potest, propter patriae, quae a Gallis occupatur, devastationem. Ibidem sunt quinque l) QF XXIII 118, vgl. XXIV 32 f, XXXIV. а) QF XXIII 118, XXIV 33 f. 3) QF I 7, XXIII 118. 4) QF XXIII 117, XXIV 30 f. A. Mitterwieser, Das Dominikanerinnenkloster Altenhohenau am Inn, Augsburg 1926, 27 nennt für 1636 36 Schwestern. 5) G. Boner, Das Predigerkloster in Basel 1233—1429, Basel 1935. б) QF I 7, XXIII 117.
