Nicolaus Sinai: Cogitationes in M. Minucii Felicis Octavium - Editiones Archivi Districtus Reformatorum Transtibiscani 14. (Debrecen, 2008)
Britannia Sole deficit sed maris circumfluentis tepore etfcaetera) Britanniának ugyan abban van fogyatkozása, hogy a nap nem igen süti: de azomban a kömvül follvó tengernek 585lagy melegsége által éleszgettetik es tartattatik ő: Britannia descendit vox ex antiquo gentis huius vocabulo Brith. quod depictum 169x1 586 ac coloratum significat, haec enim gens olim corpora pigmentis et glastro pingebat et colorabat. Testis est Pomponius Mela Geogr(aphia) libro III. Cap. VI. p(agina) 55. Incertum ob decorem an quid aliud vitro corpora infecti Romanis antiquioribus insulae Britannicae parum notae fuerunt. Unde Caius Caesar, dum illuc ex Gallia traiecit, velut in novum et incognitum orbem videbatur translatus. Pomponius etiam Mela Geographiae suae L. III. ita eam describit tamquam suo aevo detectam et cognitam accuratius. Vid(e) Cap. VI. p(agina) 35. Quippe tamdiu clausam aperit ecce principum maximus me indomitarum modo ante se verum ignotarum quoque gentium victor, qui propriarum rerum fidem ut bello affectavit.587 ita triumpho declaraturus portat. Hinc fiebat ut plurimum erroneos conceptus sibi formarent Romani scriptores de Britannia quasi extra solis vias esset nec solis radiis illustraretur, de insula Mona Caesar tradidit dies continuos 30. sub brumam esse noctem, vid(e) Caesar Bell(um) Gal(licum) L 5. /13./ p(agina 78)588 Oreadum insularum 589 Britanniae adiacentium de una de Thulae nimirum hoc adhuc adfirmabat Plinius in Hist(oria) Nat(urali) L. 4. Cap. XVI. Ultima omnium quae memoratur. Thule, in qua solstitio nullas esse noctes judicavimus, Cancri signum sole transcurrente, nullosque contra per brumam dies: haec quidam senis mensibus continuis fieri arbitrantur. Hoc quidem nec de Britannia, nec de insulis ei adjacentibus verum est, quae omnes singulis anni partibus, sole incalescunt. Nec putem viel) alibi in Europa locum dari ubi aliter fieret, quam in Lapponia Norvégiáé provincia. Sed alii ex scriptoribus de statu Britanniae quoad temporum rationes, accuratius locuti sunt inter quos est Strabo qui Geographiae suae L. 4. scripsit ob spissos caligines, nebularum ac vaporum adscendentium non nisi per trihorium aut ad summum quadrihorium illic lucere solem: wore 8l f|pepa? óXr|? em Tpeis povov f| TeTTapa? cápa? Ta? népi rqv p.eaep.ßpiai' ópa órai Tov f|Xiov. Ita ut per totam diem circa meridiem tribus saltem aut quattuor horis videri possit sol. Hoc quandoque usu venit ibidem: sed non semper nec ordinarie His in commodis Britanniae 585 az R lineis transversis deletum 586 quod depictum R ex 68v, omisi 587 in R linea transversa delevit 588 de insula Mona Caesar tradidit dies continuos 30. sub brumam esse noctem, vid(e) Caesar Bell(um) Gal(licum) L 5. /13./ p(agina 78) R signo + scripto in margine 589 de R lineis transveris deletum 145
