VJESNIK 1-2. (ZAGREB, 1915.)

Strana - Sveska 3. i 4. - 257

257 cum itaque bona predicta iam in nostram uenerint potestatem paratique simus, prout inter nos conuenerat eidem comiti satisfacere. Hortamur serenitatem vestram, ne se in earundem fodinarum negotium uelit aliquo pacto intromittere, quas profecto non alia de causa nos optauimus quam ut ex earum redditibus banos, copias et presidia nostra, que hactenus uix summa cum difficultate ad communem Croatie et adiacentium serenitatis vestre prouintiarum defensionem commodius, utcumque possumus, retinere faciet, rem serenitas vestra mutuo nostro amori et fraternitati consentaneam nec minus sibi suisque prouintys quam nobis utilem, reclamarent enim alioquin vniuersi status regnorum nostrorum nec putarent saluo nostro et regni nostri iure, dictas fodinas posse alienari nec ipsi pati possemus, ut a subdito nostro talia contra voluntatem nostram et contra iura prefati regni nostri committerentur. Velit serenitas vestra, rogamus de his nobis ocyus rescribere, quam féliciter ualere optamus. Datum Bude, vigesima decembris, anno domini millesimo quingentesimo vigesimo quarto, regnorum nostrorum anno nono. Prepis. Listina na hartiji. Odgovor nadvojvode Ferdinanda kralju Ljudevitu, da ugovor sa grofom Zrinskim još nije potpun. Serenissime princeps etc. Reddite sunt nobis litere serenitatis vestre, quibus hortatur nos, ut de fodinis argenti, quas nuper Nicolaus, comes de Serigna, nobis Vienne proposuerat, attentis causis in eiusdem suis litteris emanatis non intromittamus. Nos quidem ingénue fatemur ipsum comitem apud nos fuisse Vienne, non nihil nobiscum earundem fodinarum ratione tractasse sed eo modo a nobis Uli responsum est, vt res tota adhuc intégra remaneat, quando prêter ocularem inspectionem fiendam cum eo nihil conclusum extitit neque enim serenitas vestra sibi persuadere débet de nobis, quod in consulta illa in re tanta cum ipso quidquid conclusissemus, id enim esseo alienum a mutua nostra necessitudine et beneuolentia, quam tarnen non possumus non adhortari, vt quando res ita habet se, ut séries literarum suarum continet, non solum pro augendo, locupletandoque erario suo, sed etiam pro Croatie et adiacentium prounitiarum defensione maiori cura et studio culturam earundem fodinarum fieri iubeat et demandet, cum non minime commoditati adscribendum esse putemus, quod aliquot mille viri rebus istis minerariis ad meliorem prouentum, qui non proVI. U Insbruku 3. januara 1515. n