VJESTNIK 1. (ZAGREB, 1899.)

Strana - 199

199 jasno razabiremo, da je ban Ivan Vitovac živio još g. 1468. i 18. travnja izdao s banom Thuzom, svojim sudrugom u Jfanskoj časti, spomenutu izpravu. Na istoj izpravi vise dva pečata : Vitovčev i Thuzov. Priobćio E. Laszowski. K povjesti opatije topuske. Medju cistercitskim samostanima u Hr­vatskoj osobito bijaše važan onaj u Topuskom. 0 tom samostanu pisao je Ku­kuljević u I. knjizi Književnika god. 1864. i Tkalčić u III. svesku nove serije Vijesnika hrvat, arkeol. družtva 1896/7. Za popunjenje ovih važnih kulturno­historičkih članaka priobćujemo ovdje neka zanimljiva data. I. U lapidariju našeg arkeol. muzeja nalazi se u Topuskom izkopana grobna ploča s nadpisom, koja svjedoči, da je god. 1467. umro Friderik Mundorffer „electus huius monasterii" t. j. topuskoga samostana. (Nadpis taj priobćen je u Kuku'jevićcvom djelu „Nadpisi" pod br. 1287.). Posije smrti Fridrika Mun­dorffera podielio je Martin Frankopan opatiju topusku Jurju, sinu Martina iz Steničnjaka, svećeniku biskupije zagrebačke. Juraj taj biti će po svoj prilici sin onog istog Martina Sartora iz Steničnjaka, kojega je sin Matko god. 1490. prodao svoje imanje Blatnicu Bartolu i Nikoli Budačkomu. Izprava, kojom Martin Frankopan podieljuje opatiju topusku rečenom Jurju glasi ovako: Anno 1468. 6. februarii. In Jastrebarsko. Martinus de Frangepanibus abbatiam B. M. V. de Toplica Georgio ulio Martini de Zthenychnyak clerico dioecesis Zagrabiensis confcrt. Nos Martinus de Frangepanibus Segnie Wegle et Modrusse Comes. Me­morie commmendamus tenore presencium significantes quibus expedit universis. Quod nos consideratis vita, virtutibus, litteralisque sciencie sufficienti pericia, et laudabili conuersacione, aliarumque probitatum meritis, quibus nobis dilectum venerabilem dominum Georgium, filium condam Martini de Zthenychnyak, cle­ricum Zagrabiensis diocesis, non peregrina laude, sed nostre proprie circumspec­cionis industria, insignitum esse agnouimus, eundem ad Abbaciam béate Marie virginis de Thoplica domus Clarevallensis ordinis Cisterciensis nunc per mortem Venerabiiis Friderici Myndorfar presbyteri, eiusdem Abbacic ultimi et imme­diati possesoris, de iure et de facto vacantem auctoritate iuris patronatus nostri ex translacionc Serenissimi principis domini Mathie dei gracia Regis Hungarie etc. domini nostri naturalis et graciosi, per eundem superinde in nos facta duximus nominandum, et eligendum, de eademque sibi pleno iure providendum atque candem eidem simul cum vniuersis generacionibus, oppidis, possessionibus, villis, predijs porcionibusque possessionarijs nec non tributis, piscinis, pisca­turis, ac alijs quibuslibet prouentibus, obuencionibus, utilitatibus et emolimentis,' ad eandem ab antiquo rite et legitime spectantibus, dandum et conferendum. Immo nominamus, eligimus providemus atque damus, et conferimus h aru m litte­rarum nostrarum, quibus autenticum Sigillum nostrum est appensum, vigore et testimonio mediante. Datum in Jaztrebarzka in festo béate Dorothée virginis, et martiris, Anno domini Millesimo Quadringentesimo Sexagesimo octauo. Originale membraneum. Dependet .solum rubra et viridis sericea zona. In archivo regnorum Croat. Slav. et Daim. Doc. medii aevi.

Next

/
Thumbnails
Contents