Ciszterci rendi katolikus gimnázium, Baja, 1883

42 denique in eodem statu relinquebat.

1) Haec autem omnia ut a populo acciperentur, legibus utiles vei necessarias esse probatis et animis inflainmatis effecit. Legebatur a Grellio

2) pars orationis de caedibus honestorum viroruin in municipiis, quas iniuria a magistratibus Romanis patiuntur, in qua exemplis ostendit, quanta sit intemperantia et libidó non modo magistratuum, sed plurimorum efflata ex gente nobiliuin. Dixit autem pro lege sua, ne de capite civiuin Rom. iniussu civiuin iudicaretur ;

3) et quum perlata esset, Popilium accusavit, quod crudeles de Tiberio et sociis quaestiones exercuerit. In eundem ut ad erimina eius cognoseenda et conquirenda homines incitaret, ut omnia indicarent et testimonia dicerent, plures conciones habuit.

4) Dissuasit legem Aufeiam,

5) ne Cappadocia Ariarathis, socii regis liberis restitueretur, cuius orationis fragmentum pulcherrima sententiarum gradatione et antithesi ornatur. Aderat Ciceroni oratio eius pro lege frumentaria adversus Calp. Pisonem, vehementis animi species, in qua permulta in Pisonem turpia et flagitiosa dicuntur.

6) Eandem animi speciem fert mutua cum Ael. Tuberone contentio,

7) quae ab atroque plura peperit dicendi testimonia; sed neque ex his, ut ex aliis pluribus, plus certa memória superest. Iam ante tribnnatum si pro consilio. quod alebat, visum est, aliquas et causas suscepit et in concionibus vocem non repressit. Inde orta est dicta pro lege Papiria,

8) ut euudem tribunum plebis, quoties vellet, creare liceret. Eodem consilio parta de lege Penni et peregrinis oratio

9) 628. quam legi opposuit, quum bene intelligeret peregrinos optimo sibi fore auxilio ad destruandas opes nobilium. Quae autem praecipuo flagrabat odio, eam Sardiniensis quaestura túlit, quae non parum postea ad concitatos furores valuit. Quum enim optimates eum libentissime Roma abesse et in insula retinere voluissent, neque successorem illuc misissent, sponte sua quaestor ex provincia digressus Romám vectus est. Accusatus et ab inimicis censoribus equo privandus habuit concionem,

1

0) ut se defenderet et rationein factorum, quae innocenter gessisset, redderet. Et non indigne hoc a tali viro factum fuisse, vei a paucis fragmenti

1^) verbis ostenditur. Ex aequissimo enim animo sumpta innocentiam omnia spirant. Iisdem partium studiis obnoxius defendit se adversus M. Opimium praetorem 630. a quo Fregellanae coniurationis reus postulabatur.

1

2) Haec et in tribunatu assidua fori certamina optime, quae natura data erant, perfecerunt. Odio commotus, quod altissimis flarumis in anil) Yell Pat. II. 6. — 2) Noct. Att. X. 3. — 3) Cic. Pro Eabir. 4. — Gell. Noct. Att, I. 7. — 5) Gell. XI. 10. — 6) Cic. pro Font. 13. — ') Cic. Brut. 31. — Liv. Epit. LIX. — ») Cic. Oíí. III. 11. — 10) Gell. XV. 12. — H) Ibidem. — i-') Plut) C. Gracch. 3.