Görögök Budapesten - Budapesti Negyed 54. (2006. tél)
MARIA CHRISTINA CHATZIIOANNOU: Birodalmak, migrációk és vállalkozói tevékenység
[...] "Ναι, και ο Γεώργιος Σίνας, ο προ μικρού εκ των πρόσκαιρων τούτων μεταστάς, εις τους πλουσίους εκείνους εκ των ομογενών καταλέγεται, οίτινες, διά των επιγείων θησαυρών, εφρόντισαν να θησαυρίσωσιν εαυτοίς θησαυρούς άφθαρτους εν ουρανώ, οίτινες παρ' όλον αυτόν τον βίον εσπούδασαν ν' αναδειχθώσι δούλοι του Θεού, αγαθοί και πιστοί διαχειρισταί των διαπιστευθέντων αυτοίς ταλάντων οίτινες, βαθύπλουτοι όντες, επλούτησαν μάλιστα εν έργοις καλοίς, ουχί υψηλοφρονήσαντες και τυφλωθέντες, αλλ' αγαθοεργοί γενόμενοι και μεταδοτικοί και κοινωνικοί. Σίμων Σίνας ο νεότερος, μαικήνας (1810-1877) και η Ακαδημία Αθηνών Το 1810 γεννιέται στη Βιέννη ο μελλοντικός εθνικός ευεργέτης, Σίμων Σίνας ο νεότερος μετά το γάμο του Γεωργίου με την Αικατερίνη Δέρρα φον Μόροδα, Ελληνίδα της Ουγγαρίας. Στη Βιέννη, ο Σίμων τελειώνει εγκύκλιες και πανεπιστημιακές σπουδές (οικονομικά, ιστορία, φιλοσοφία). Ανατρέφεται σε περιβάλλον πολύγλωσσο, ταξιδεύει στην Ιταλία, Γαλλία και Αγγλία με συνοδό και μέντορα τον Έλληνα έμπορο και λόγιο Ζηνόβιο Πωπ, μεταφραστή του Herder στον Αόγιο Ερμή, 28 περιοδικό που αποτέλεσε την κύρια έκφραση του ελληνικού Διαφωτισμού. Το 1835 ο Γεώργιος Σίνας θα καταστήσει το γιο του Σίμωνα απόλυτο πληρεξούσιο και θα παραχωρήσει σε αυτόν τη διεύθυνση του εμπορικού οίκου. Απόλυτος κύριος του μεγαλύτερου μέρους της πατρικής περιουσίας μετά το θάνατο του πατέρα του Γεωργίου, ο Σίμων θα διατηρήσει την οικονομική και κοινωνική εμβέλεια της οικογένειας. Κάτοχος του κληρονομικού τίτλου του Βαρόνου θα διαδεχθεί τον πατέρα του και στη θέση του Γενικού Προξένου της Ελλάδας (είχε διοριστεί από το 1834) στη Βιέννη για δύο χρόνια μέχρι το 1858. Τη χρονιά αυτή πολιτογραφείται - με αντιδράσεις λόγω του προβλήματος των ετεροχθόνων και των αυτοχθόνων που έχει προκύψει στον ελληνικό χώρο- μαζί με τους Απόστολο Αρσάκη και Δημήτριο Βερναρδάκη, Έλληνας πολίτης με ειδική ρύθμιση 29 και 27 Βλ. στο Σ. & Κ. Βοβολίνης, ό.π., σ. 466 β. 28 Σύμφωνα με τον Κ. Θ. Δημαρά, πρόκειται για μετάφραση του Πωπ, η οποία υπογράφεται με ένα αρχικό Ζ, μιας εκτενούς μελέτης του Herder με τίτλο «Νέμεσις», βλ. Κ. Θ. Δημαράς. Νεοελληνικός Διαφωτισμός, Αθήνα, Ερμής. 1977. σ. 293. 29 Βλ. Γ. Αάιος. ό.π., σ. 158 κ.εξ.
