Görögök Budapesten - Budapesti Negyed 54. (2006. tél)
MARIA CHRISTINA CHATZIIOANNOU: Birodalmak, migrációk és vállalkozói tevékenység
ζούσαν στο ουγγρικό βασίλειο κατά το δεύτερο μισό του 18 ου αιώνα, μπορούμε να υποθέσουμε ότι μια μειοψηφία ασχολήθηκε με το χονδρικό εμπόριο μεταξύ των δύο αυτοκρατοριών. Επρόκειτο κυρίως για μεγάλους κεφαλαιούχους, εγκατεστημένους σε πόλεις κατά μήκος των χερσαίων εμπορικών δρόμων, απ' όπου περνούσαν οι πρώτες ύλες από την Ανατολή, προκειμένου να διοχετευτούν στις κεντροευριυπαι'κές αγορές: εξέχοντα μέλη των κομπανιών του Sibiu, του Bra§ov, του Kecskemét, της Τιμισοάρα (Temesvár), έμποροι της Ζέμονας (Zimony/Semlin), του Novisad, της Πέστης. 9 Είναι ενδεικτική η παρατήρηση της Márta Bur, ότι στις τρεις τελευταίες πόλεις, που αναδείχθηκαν ως διαμετακομιστικά κέντρα, το χονδρικό εμπόριο διενεργούνταν έξω από τα πλαίσια των κομπανιών, από ανεξάρτητους μεγαλέμπορους. 1 Η ζήτηση του βαμβακιού στην Αυστρία και την Ουγγαρία προέκτεινε το δίκτυο το3ν ορθόδοξων εμπορικών εγκαταστάσεων προς τα δυτικά. Η Βιέννη αναδείχθηκε στο μεγαλύτερο κέντρο αποθήκευσης και διάθεσης της βαλκανικής βαμβακοπαραγωγής. Ωστόσο η επιτυχία του εμπορίου στην πρωτεύουσα συνδεόταν ακριβώς με την ύπαρξη αυτής της «ενδοχώρας», που συγκροτούσαν τα μέλη των κομπανιών, οι ανεξάρτητοι έμποροι, ακόμα και οι πλανόδιοι της Ουγγαρίας και της Τρανσυλβανίας. Αν στις ορθόδοξες εμπορικές εγκαταστάσεις της ενδοχάφας η κυριαρχία των Μακεδονοηπειρωτών ήταν αδιαμφισβήτητη, στη Βιέννη νέα τοπικά μεταναστευτικά δίκτυα διεκδικούσαν μερίδιο στο χονδρικό εμπόριο μεταξύ των δύο αυτοκρατοριών: οι Θεσσαλοί, που για μισό περίπου αιώνα, από το 1775 μέχρι το 1820, κυριάρχησαν στο εμπόριο των θεσσαλικών κόκκινων βαμβακερών νημάτων, που προηγουμένως έλεγχαν οι Ηπειρώτες 11 και οι Χιώτες, που στις αρχές του 19 ου αιώνα ήρθαν από την Τεργέστη για να ιδρύσουν υποκαταστήματα στη Βιέννη, αντιλαμβανόμενοι την καίρια θέση της τελευταίας στην αναδιανομή των προϊόντων που εισάγονταν στην 8 Füves, Έλληνες της Ουγγαρίας, 25. 9 Για τις ελληνικές εγκαταστάσεις σε κόμβους των εμπορικών δρόμων, Ε. I. Νικολαΐδου, «Συμβολή στην ιστορία τεσσάρονν ελληνικοί κοινοτήτων της Αυστροουγγαρίας (Zemun, Novi Sad, Orsova, Temesvar)», Δωδώνη 9 (1980), 323— 374' 1. Α. Παπαδριανός, Οι Έλληνες πάροικοι του Σεμλίνου (1$ κ-19 ( ' ς αι.), Θεσσαλονίκη 1988. ίο Bur, «Handelsgesellschaflen», 287. 11 Σχετικά με το εμπόριο θεσσαλικών βαμβακερο'η' νημάτων στη Βιέννη, βλ. Μ. Stamatoyannopoulos, Societé rurale etindustrie textilé: le cas d'Ayia en Thessalie ottoane (1780-1810), thése de doctorat de 3éme cycle, École des Hautes Études en Sciences Sociales, Παρίσι 1984. Βλ. επίσης, Ο. Κατσιαρδή-Hering, Τεχνίτες και τεχνικές βαφής νημάτων. Από τη Θεσσαλία στην Κεντρική Ευρώπη (18? κ - αρχές 19"' αιώνα). Επίμετρο: Η Αμπελακιώτικη Συντροφιά (1805), Αθήνα 2003.
