Görögök Budapesten - Budapesti Negyed 54. (2006. tél)
MARIA CHRISTINA CHATZIIOANNOU: Birodalmak, migrációk és vállalkozói tevékenység
των Αψβούργων και αντίστοιχο πολυπο ιτισμικό υπόβλχθρο, πρώτος ο Μαυρίκιος άλλαξε θρησκεία στις αρχές της δεκαετίας του '30, για να τον ακολουθήσει λίγο πριν από την απονομή του τίτλου ευγενείας ο πατέρας του Σαμουήλ. Όπως φαίνεται, πριν από τη χειραφέτηση των Εβραίοον η επιθυμία της κοινωνικής ανόδου απαιτούσε στην Ουγγαρία ριζικές στρατηγικές προσαρμογής. Οι προαναφερόμενοι εμποροτραπεζίτες αρχικά ήταν ανταγωνιστές στη Βιέννη και ουσιαστικά η δεκαετία του 1860 έφερε τις περιστάσεις που τους υποχρέωσαν να εμφανιστούν ως εταίροι κοινοπραξιών σε πολλές επενδύσεις, χορηγήσεις κρατικά>ν δανείων και συγκοινωνιακές εταιρίες. Σ' αυτό ακριβώς έγκειται και η ουσία της κοινοπραξίας, η οποία δεν επιβάλλει τυπικά μία και μοναδική εταιρική οργάνωση στους συντελεστές της αγοράς, αλλά αντίθετα συσπειρώνει τους κοινοπρακτούντες εταίρους «χωρίς αλληλεγγύη» σε μια χαλαρή ένωση. 6 Για παράδειγμα, το 1864 η κυβέρνηση της Βιέννης αναγκάστηκε να εκδώσει δύο ομολογιακά δάνεια. Το ένα ήταν το λαχειοφόρο δάνειο ύψους 40 εκατομμυρίων φιορινιών, στο οποίο συμμετείχαν τόσο ο Όμιλος Σίνα-Wodianer, όσο και η συμμαχία Rothschild—Creditanstalt. Την ίδια χρονιά εκδόθηκε ένα δάνειο σε άργυρο ύψους 70 εκατομμυρίων φιορινιών, στο οποίο ο Σίνας και ο Wodianer συνεταιρίστηκαν με τους Baring του Αονδίνου και τη νεοϊδρυθείσα ΑγγλοΑυστριακή Τράπεζα. Η τελευταία αυτή συναλλαγή έως το τέλος του 1864 δεν είχε φέρει παρά μόνο πενιχρά αποτελέσματα, ούτως ώστε χρειάστηκε να μειωθεί το ποσό έκδοσης και να αναζητηθούν άλλοι πόροι για τη συμπλήρωση του απαιτούμενου ποσού. 7 Ο ανταγωνισμός επέβαλε και την κοινοπραξία των τριών τραπεζικών οίκων για τη σύσταση ανώνυμης εταιρίας που θα εκμεταλλευόταν τη Γέφυρα των Αλυσίδων που συνέδεε την Πέστη με τη Βούδα. Σίγουρα θα 6 Kövér György, Cégek és piacok közölt. A Rothschild-konzorcium és a magyar kincstári Utalványok, 1873-1874. (esettanulmány) [Μεταξύ εταιριών και αγορών. II Κοινοπραξία Rothschild και τα γραμμάτια του ουγγρικού Δημοσίου, 1873-1874 (μελέτη περίπτωσης)]. Στον τόμο Του ιδίου. Α felhalmozás íve. Társadalom- és gazdaságtörténeti tanulmányok [II πορεία της κεφαλαιακής συσσώρευσης. Μελετήματα κοινωνικής και οικονομικής ιστορίας]. Budapest 2002, σ. 283-298. 7 Από το λαχειοφόρο δάνειο η Creditanstalt ανέλαβε 15,5 εκατομμύρια, οι Rothschild 11 εκατομμύρια και οι Σίνας και Wodianer μαζί 13,5 εκατομμύρια, βλ. Liese Joachim Kurt-Wilhelm, Slaatskredit und Defizitfinanzierung in der ersten konstitutionellen Periode der Habsburger Monarchie 1860-867. Dissertation. Wien, 1988, σ. 151,153-154, 179-180 Lanier Amelie, D/e Geschichte des Bank- und Handelshauses Sina. Frankfurt am Main, 1998, σ. 82. Αξίζει να αναφερθεί ότι στο δάνειο σε χρυσό του 1864 η Disconto Gesellschaft του Βερολίνου, μελλοντική εταίρος της Κοινοπραξίας Rothschild, συμμετείχε μαζί με τους Σίνα και Wodianer.
