Görögök Budapesten - Budapesti Negyed 54. (2006. tél)
MARIA CHRISTINA CHATZIIOANNOU: Birodalmak, migrációk és vállalkozói tevékenység
ξέρει ποιος ήταν. «Να ανεβείτε πάνω στο παρεκκλήσι» - δείχνει ψηλά ο άντρας — «Εκεί στους τάφους θα βρείτε ονόματα.» Ο χωματόδρομος ανηφορίζει όλο στροφές μέσα από το νεαρό υψηλό δάσος και στο ξέφωτο της κορυφής ένα μικρό ορθόδοξο νάί'δριο χωρίς κωδωνοστάσιο περιμένει τους επισκέπτες. Το εσωτερικό του είναι νεκρικό παρεκκλήσι, αν κλείσουν τα παραπετάσματα που υποκαθιστούν το τέμπλο, μπορεί να γίνει εκεί μέσα θεία λειτουργία. Απέξω τάφοι με σταυρούς ακουμπούν στον τοίχο, στην προμετωπίδα τους φέρουν καλλιγραφημένες ελληνικές επιγραφές. Περίεργο να αντικρύζει κανείς εδώ το πριγκιπικό όνομα των Υψηλάντηδων και εξίσου περίεργο είναι και το πεπρωμένο, τις επιταγές του οποίου ακολούθησαν οι Φαναριώτες υπήκοοι του σουλτάνου για να αναδειχθούν σε ήρωες του ελληνικού Αγώνα στα μακρινά Βαλκάνια και να κοιμούνται κατόπιν τον αιώνιο ύπνο σ' αυτή τη γαλήνια και άγνωστη γωνιά του γοητευτικού βιεννέζικου δάσους. Η συνάντηση Αυστριακών και Ελλήνων στο δάσος του Rappoltenkirchen οφείλεται σ' ένα εκλεκτό μέλος της ουγγρικής αριστοκρατίας, τον Γεώργιο Σίνα, βαρόνο του Hódos και Kizdia. Ο πολυτάλαντος τραπεζίτης ελληνικής καταγωγής έλαβε τίτλο ευγενείας και ουγγρική ιθαγένεια από τον Φραγκίσκο Α ' το 1818 και ανήκε στους επιχειρηματίες της αστικής τάξης οι οποίοι, σε σύμπραξη με την ηγεσία της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων, δημιούργησαν το βιομηχανικό, εμπορικό και τραπεζικό δίκτυο τους την εποχή των ναπολεόντειων πολέμων. Την εποχή εκείνη, ο εκσυγχρονισμός της Αυτοκρατορίας - οι ιθύνοντες του οποίου επιφύλασσαν στην Ουγγαρία ρόλο όχι ισότιμο, αλλά υποδεέστερο και υποτελή - είχε μεγάλη ανάγκη από τις υπηρεσίες της ομάδας αυτής. Μολονότι είχε τεράστια κτήματα τόσο στην Ουγγαρία, όσο και στις επαρχίες της Βοημίας και Μοραβίας, ο βαρώνος Σίνας επέλεξε για θέρετρο της οικογένειας τον πύργο του γραφικού Rappoltenkirchen, 22 χιλιόμετρα έξω από τη Βιέννη. Από τις τέσσερις εγγονές του η Ελένη έμεινε σ' αυτό το κτήμα στο δεύτερο μισό του 19 ου αιώνα, αφού είχε παντρευτεί τον Γεώργιο Υψηλάντη. Το μαρμάρινο και σιδερένιο κιγκλίδωμα περικλείει τους τάφους της ίδιας και των απογόνων της δίπλα στον τοίχο του παρεκκλησίου. Ποιος δεν θυμάται μια δυνατή σκηνή στο αριστουργηματικό μυθιστόρημα Ο Χρυσός Ανθρωπος του Jókai, όπου μια φεγγαρόλουστη νύχτα ο φυγάς Αλή Τσορμπατζής στο κρεβάτι του θανάτου εμπιστεύεται την κόρη και τους θησαυρούς του στον «χρυσό άνθρωπο», τον Mihály Tímár. Οι μελετητές του έργου του Jókai θεωρούν ότι ο μεγάλος Ούγγρος ρομαντικός εμπνεύστηκε την περίεργη αυτή ιστορία από τις πολύ γνωστές την εποχή εκείνη περιπέτειες του γενάρχη της οικογένειας Σίνα. Ο Γεώργιος Σίνας από τη Μακεδονία προμήθευε στο τελευταίο τρίτο του
