Tóth Péter: A lengyel királyi kancellária Libri Legationum sorozatának magyar vonatkozású iratai II. 1526-1541 (Miskolc, 2003)

os superiores, volens ipse in vim reversalium suas dare. Reverendissimus dominus episcopus Tridentinus dixit: „Cum praecipua pars istarum confoederationum extracta est in consultationem et deliberationem regium nostrorum, sufficit istorum reliquorum articulorum sola annotatio et memoria per literas illustris et magnificae dominationis vestrae et domini cancellarii regni Boemiae." Et dominus illustris orator videns eorvxm difficultatem, tandem assensit in solos articulos confoederationis conscribendos, quorum exemplum in calce istius narrationis videre, legereque licebit, sed ultra articulos in antiqua confoederatione positos articulus novus per sacram maiestatem regiam Boemiae adiectus est, iste videlicet, quod „Si aliquis serenissimorum dominorum regum praedictorum aut regna et dominia eorum praetenderet petere ab altero regum et regnorum suorum, quod istud utrique regi simpliciter facere licetur." Cogitavit inter se illustris et magnificus dominus orator, quod articulus praedictus haberet in se nonnihil scrupuh et addidit, ut scriberetur: „Liceret petere utrique regum ab altero, si quid habuerit, iure mediante." Demum reverendissimus dominus Tridentinus dixit: „Quis deberet esse iudex?" Et contuht se ad regem et rursus rediens: „Nominemus - inquit - iudicem illustrissimum dominum ducem Georgium Saxoniae." Et dominus illustris et magnificus orator dixit ad suos, qui tum aderant: „Et hic est Germanus! Sed ponatur in hteris, quod illa petitio sive repetitio fiat iure mediante coram iudice vel iudicibus, in quem vel in quos ambae maiestates utrinque consenserint." Recurrit iterum reverendissimus dominus Tridentinus ad regem suum, et paulo post rediens: „Consensit in eum modum, ut alter regum ab altero id, quod debet, iure mediante repetat et coram iudice vel iudicibus, in quem vel in quos ambae maiestates utrinque consenserint." Absolutis hoc modo articuhs antiquarum confoederationum, incidit sermo inter dominos de induciis pacis et temperatione ab armis inter praedictum serenissimum dominum regem Ferdinandum ex una et serenissimum dominum Joannem regem Hungariae partibus ex altera ob spem concordiae. Hic rursus reverendissimus dominus Tridentinus revocabat in memoriam illustri et magnifico domino oratori serenissimum Ferdinandum mclinatum quidem esse contemplatione serenissimi domini regis Poloniae ad concordiam, sed ea lege, ut regnum Hungariae perveniret, ut iustum est, in possessionem realem praedicti serenissimi domini regis Ferdinandi et proposuit, quod serenissimus dominus Ferdinandus temperabit ab armis [efj a bello movendo contra waywodam ad primam Junii proxime futuri. Laborabat illustris et magnificus dominus [orator, ut] instantissime fierent longiores induciae usque ad ultimam mensis Julii. Iniit iterum reverendissimus dominus Tridentinus ad regem et post breve tempus rediit, dicens: „Non potest pati, illustris et magnifice domine orator, serenissimus dominus rex noster longiores inducias, nisi ad primam Junii." Optabat magnificus dominus orator, fierent ad medium Julii, neque id potuit obtineri. Et nihilominus dominus episcopus cum collegis rursus adiit regem suum super hiis consulendum, rediensque dixit, nullo modo secus fieri potest propter multas causas. Et hoc modo iste articulus absolutus fuit, quod hincinde non moverentur arma ad primam Junii, hiis conditionibus serva-