Tóth Péter: A lengyel királyi kancellária Libri Legationum sorozatának magyar vonatkozású iratai II. 1526-1541 (Miskolc, 2003)

chidux Austriae, dux Burgundiae, etc. marchio Moraviae, comes Tirolis, etc. serenissimo principi domino Sigismundo, etc. fratri et affini nostro charissimo salutem ac mutui fraterni amoris continuum incrementum. Serenissime princeps, etc. etc. Cum spectabilem et magnificum Andream comitem a Gorka casteUanum Posnaniensem et maioris Poloniae generalem capitaneum, serenitatis vestrae senatorem et oratorem ad nos superioribus diebus destinatum audivissimus, ab eo sane propensum serenitaris vestrae animum, voluntatemque intelleximus, ut sciUcet nos totius regni nostn Hungariae pacificam possessionem iuxta initos cum serenissimo quondam Joanne rege Hungariae pacis tractatus sine negotio, armorumque strepitu assequeremur et ob id serenitatem maiestatem vestram eidem oratori suo in mandatis dedisse agendi, consuiendi et mandandi etiam serertissimae reginae IsabeUae, fitiae suae, ut honestis conditiombus et mediis super eorum praestatione, quae eidem et fitio ipsius iuxta dictos tractatus praestari deberent, Budam et regni possessionem nobis cederet. Quam quidem serenitatis vestrae propensam voluntatem pro eo atque debuimus, ab eadem serenitate vestra pergrato plane et fraterno animo accepimus, neque sane akud tum pro nostra rautua sanguinis coniunctione, necessitudineque, tum pro optimo, multipUcique iure nostro nobis ad dictum regnum competenti expectare potuimus aut debuimus. Persuasum itaque habebamus negotium hoc medio serertitatis vestrae oratoris pro authoritate et prudentia sua sine ulteriori armorum strepitu iam tandem confectum iri. Quam enim nos semper erga fitiam serenitatis vestrae, reginam Isabellam perbenigne affecti ac ad amicabilem compositionem propensi et inctinati fuerimus, id serertitati vestrae ex his, quae iam prius tum per nuntios et oratores, tum titteras nostras eidem significata sunt, non obscure tiquere potest, quippe qui ius nostrum pace et concordia semper magis, quam beUo assequi optaverimus. Quamobrem tibenter permiseramus, ut serertitatis vestrae orator ad reginam IsabeUam in Hungariam proficisceretur, quo ab ea de animo et voluntate edoceretur ipsius. Sed cum ad nos rediens nihil solidi, nec tale quicquam atrutisset, unde inter nos honesta compositio et concordia coire potuisset, non arbitrati sumus permittendum esse, ut post tot frustra tentatos concordiae tractatus, quibus nobis hactenus per Budenses satis inique iUusum, nos longioribus dilatiortibus suspendi sineremus, quas nempe nobis in omnem fortunae evenmm paratis non nisi summe nocivas esse videbamus. At nihilontinus in gratiam serenitatis vestrae, fitiaeque suae facile adntisimus, ut praefatus orator ad eandem denuo Budam descenderet cum ea significatione, ut sicubi serertissima regina Isabella ad nos cum plena tractandi et concludendi facultate mitteret, talesque conditiones nobis proponeret, quae et honestae essent, et pro dignitate nostra, praesentique rerum statu a nobis praestari possent, nos tibenter audiruros et ita exhibituros esse, ut tam serenitas vestra et ipsius serertissima fitia, quam nemo non iusti atque aequi studiosus plane cogniturus, perspecturusque esset a nobis non attentis iniuriis, Ulusionibus et turbationibus, quibus in legitima regni possessione assequanda praeter omne ius et debitum subinde impedimur, necessitudtitis et coniunctionis, qua mutuo deiuncti sumus, decentem rationem habitam fuisse. Quum itaque serenitatis vestrae orator iterum ad serenitatis vestrae fitiam profecrus ad nos iam nunc reversus esset, gravi, perturbatoque ammo nobis retutit, quod ticet apud reginam IsabeUam rem eo iam deduxis-