Tóth Péter: A lengyel királyi kancellária Libri Legationum sorozatának magyar vonatkozású iratai II. 1526-1541 (Miskolc, 2003)

Instructio ad serenissimam dominam Ysabellam Hungariae reginam domino Posnaniensi castellano data Principio seremssimam filiam nostram verbis nostris plurima salute impartiet, laeta illi omnia et fortunata atque una illustrissimo nepoti nostro praecabitur. Bono animo esse iubebit, neve se moerore conficiat, si non omnia illi ex animi cedunt sententia. Esse, dicet, rerum omnium vicissitudine laeta tristibus, tristia laetis subinde mutari, neque statum esse et eundem perpetuo rerum humanarum cursum. Quosque afflixisse Deus aliquando visus est, eos opinione citius nonnunquam engit et ingens in gaudium luctum eorum commutat. Id quod de illa quoque facturam divinam maiestatem summa animi nostri fiducia credimus. Neque ipsi ullum finem facimus de rationibus illius cogitandi, si quo modo eae in tuto collocari queant, nullis ea in re laboribus, nullis sumptibus parcimus. Et quoniam ita rem postulare videbamus, misimus ad serenissimum Romanorum regem insignem oratorem nostrum, unum ex primoribus regni nostri consiliariis atque a maiestate eius magno studio contendimus, ut tandem aliquando ad praestanda pacta animum induceret suum, quod quidem maiestas eius facturam confidimus. Quae si posse se negabit lta subito, nihil ab ea acerbe nimis esse exigendum censemus, sed in eo potius acquiescendum, ut tempus constituat quam mimme longum, quoad fieri possit, quo se facturum esse pactis idonee caveat. Interea vero temporis de conditione aliqua honesta cum serenissima fiha nostra transigat, qua uti ilh hceat, quamdiu ad ea, quae ex pacto ei debentur, non pervenerit. Porro si se facilem et benignum his in rebus praebuerit serenissimus Romanorum res, nobis quidem videtur, ut amoris potius, quam armorum certamen cum eo suscipiatur atque ut ei Buda serenissima fiha nostra cedat, non prius tamen, quam fuerit ilh de aho tuto et commodo loco per serenissimum regem Romanorum prospectum. Deinde vero consihum ilhus requiret, qua ratione effici queat, ut volentibus consiliariis Budensibus Buda serenissimo Romanorum regi concedatur. Et quemadmodum visum erit maiestati eius, ita rem aggrediatur ac summa cura cavebit, ne quod in discrimen aut nos, aut regnum nostrum adducat. Cum serenissima quidem fiha hbere communicabit omnia, quae ad rem videbuntur. Caeterum cum consiliariis ubi egerit, cautus erit et providus, ne quid ei excidat, quo Turcarum caesaris animus offendi possit. A nobis non perinde recte consyderari hic possunt omnia, neque exactum dari consihum, qui cum longius absimus, qui sit status rerum in Hungaria, ignoramus. Proinde e re nata capiendum erit ei consihum, omnesque cogitationcs non aho, quam ad pacem et tranquilhtatem dirigendae, ita tamen, ut serenissimae fihae, nepotique nostro ex pacto satisfiat aut saltem honesta cum ea conditione ahqua transigatur. IUud mermnerit orator noster nos de regno Hungariae non ita agere, quasi nobis ahquid in eo iuris vendicemus, aut quasi potestatem penes nos esse vehmus Hunganae regno cedendi, sed non aho spectare consiha nostra omnia, quam ad utihtatem serenissimae fihae, nepotisque nostri, UUus rationes constitutas nos vehementer cupere, UUus commodis prospectum veUe, neque ahud magis optare, quam ut extra telorum iactum quietam et tranquiUam vitam degere possit. Proinde hortetur serenissimam fiham nostram authoritate nostra paterna, ut ne celet se quid animi habeat, nepotem ne nostrum, fihum suum regnare maht, sed in eo potius acquiescere veht, ut pacta serventur, aut si praestari