Tóth Péter: A lengyel királyi kancellária Libri Legationum sorozatának magyar vonatkozású iratai II. 1526-1541 (Miskolc, 2003)

Responsum sacrae regiae maiestatis Romanorum, Germaniae, Hungariae, Bohemiae, etc. semper augustus, domini nostri clementissimi datum venerabili Andreae Czarnkowski scholastico Cracoviensi, secretario et oratori serertissimi regis Polortiae, etc. ad maiestatem suam emandato super tis, quae suorum principum et seremssimae reginae Polortiae, etc. nomine et coram maiestate sua retutit et per scripta deinde exposuit [...] Caeterum, quod serenissimus rex Poloitiae ex morte seremssimi Joannis, generi sui proxtirtie defuncti maiorem dolorem publice, quam privatim se accepisse significat, propterea, quod nova iterum, eaque non mediocria pericula regno Hungariae lmntinere videret atque adeo se eo semper animo fvtisse ostendit, ut pubticas rationes privatis anteferendas duxerit. Et quamvis fitiae et nepotis sui fortuitis prospectum esse cupiat, non hoc tamen agere se, ut nepos suus regnet, sed ut regnum Hungariae sit tranquillum et ut ne in potestatem Turcarum pervertiat, contendere et elaborare magis scilicet attendens, quid pubtice toti Christiano orbi, quam sibi privatim expediat et cum sit illi pnma cura de conservando Hungariae regno, de ornando nepote posterior, maiestati regiae tibenter concedere, ut in Hungaria tranquille regnet, cum nemo sit mortatium, quem regnare malit in eo regno, quam suam maiestatem et tantum abesse, ut maiestatem suam in eo impedire velit, ut adnitam etiam pro virili sua cupiat, salvis tamen iis, quae dotis, quaeque contradotis nomine fitiae suae partim data, partim promissa sint, et quae fitio iltius, nepoti serertitatis suae ex pactis et conditiombus praestari debent. Ad haec omnia maiestas regia respondens dicit sibi fuisse persuasissimum de serertissimo rege Poloniae, tanquam de potentissimo principe ac fratre et affme suo longe amantissimo, quod cum pro sua singulan sapientia, tum pro eo studio et amore, quo erga pubticam quietem afficitur, tum propter causae et iuris maiestatis suae aequitatem esset maiestati suae tatia de mente sua renuntiaturus, quatia super iam dictis eius orator maiestati suae declaravit. Quocirca maiestas sua regia agnoscens animi integritatem serenissimi regis Poloniae, neque dubitans quin eius mentis et voluntatis sit, ut cupiat maiestatem suam pro iure iltius regni Hungariae possessionem consequi et obtinere maiorem in modum probat et extoltit tam recti iudicti, consiltique serenitatis suae ration.es et pro tam propenso studio et fraterna oblatione iltius in eo, quod maie?i.- !:em suam non solum non impedire, sed etiam adiuvare in adipiscendo regiio Hunganae polticetur, summas, uti debet, agit gratias. Ubi vero orator dicit serenissimum regem suum hortari maiestatem regiam, ut serenitatis suae exemplo, quippe qui hoc regnum vere esse existimans habere in potestate motus animi, neque duci ac regi affectionibus, sed eas regere potius ac sub rationis imperium subticere quietis consiliis uti maluit, quam collecto exercitu Hungariam id, quod potuisset, etc. invadere et ipsa maiestas regia a turbulentis consiliis abstineat, nihil vi, mhil coptis et exercitu agat, sed boc agat potius, ut volentibus imperare possit: certius enim esse, quam ut dubitan possit, esse non paucos in Hungariae regno, quibus detiberatum sit prius ad Turcam deftcere, quam se armis cogi patientur ad parendum maiestati regiae. Item, ut ditigenter maiestas sua caveat, ne sibi capiat inimicum Turcarum caesarem, neve illum lacessitum aut irritatum vetit,et quod si hostem illum communem abhorrere sentiat, ut maiestas sua regnet in Hungaria, tuta magis, quam quae speciem tan-